Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вуці́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуці́ны вуці́ная вуці́нае вуці́ныя
Р. вуці́нага вуці́най
вуці́нае		 вуці́нага вуці́ных
Д. вуці́наму вуці́най вуці́наму вуці́ным
В. вуці́ны (неадуш.)
вуці́нага (адуш.)		 вуці́ную вуці́нае вуці́ныя (неадуш.)
вуці́ных (адуш.)
Т. вуці́ным вуці́най
вуці́наю		 вуці́ным вуці́нымі
М. вуці́ным вуці́най вуці́ным вуці́ных

Крыніцы: piskunou2012.

вуць-ву́ць

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

вучані́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. вучані́на
Р. вучані́ны
Д. вучані́не
В. вучані́ну
Т. вучані́най
вучані́наю
М. вучані́не

Крыніцы: piskunou2012.

вучані́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вучані́ца вучані́цы
Р. вучані́цы вучані́ц
Д. вучані́цы вучані́цам
В. вучані́цу вучані́ц
Т. вучані́цай
вучані́цаю		 вучані́цамі
М. вучані́цы вучані́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ву́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́чаны ву́чаная ву́чанае ву́чаныя
Р. ву́чанага ву́чанай
ву́чанае		 ву́чанага ву́чаных
Д. ву́чанаму ву́чанай ву́чанаму ву́чаным
В. ву́чаны (неадуш.)
ву́чанага (адуш.)		 ву́чаную ву́чанае ву́чаныя (неадуш.)
ву́чаных (адуш.)
Т. ву́чаным ву́чанай
ву́чанаю		 ву́чаным ву́чанымі
М. ву́чаным ву́чанай ву́чаным ву́чаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ву́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́чаны ву́чаная ву́чанае ву́чаныя
Р. ву́чанага ву́чанай
ву́чанае		 ву́чанага ву́чаных
Д. ву́чанаму ву́чанай ву́чанаму ву́чаным
В. ву́чаны (неадуш.)
ву́чанага (адуш.)		 ву́чаную ву́чанае ву́чаныя (неадуш.)
ву́чаных (адуш.)
Т. ву́чаным ву́чанай
ву́чанаю		 ву́чаным ву́чанымі
М. ву́чаным ву́чанай ву́чаным ву́чаных

Кароткая форма: ву́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ву́чань

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ву́чань ву́чні
Р. ву́чня ву́чняў
Д. ву́чню ву́чням
В. ву́чня ву́чняў
Т. ву́чнем ву́чнямі
М. ву́чню ву́чнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вучга́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вучга́с вучга́сы
Р. вучга́са вучга́саў
Д. вучга́су вучга́сам
В. вучга́с вучга́сы
Т. вучга́сам вучга́самі
М. вучга́се вучга́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вучка́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вучка́м вучка́мы
Р. вучка́ма вучка́маў
Д. вучка́му вучка́мам
В. вучка́м вучка́мы
Т. вучка́мам вучка́мамі
М. вучка́ме вучка́мах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

вучко́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вучко́м вучко́мы
Р. вучко́ма вучко́маў
Д. вучко́му вучко́мам
В. вучко́м вучко́мы
Т. вучко́мам вучко́мамі
М. вучко́ме вучко́мах

Крыніцы: piskunou2012.