Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзеравяне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзеравяне́ю дзеравяне́ем
2-я ас. дзеравяне́еш дзеравяне́еце
3-я ас. дзеравяне́е дзеравяне́юць
Прошлы час
м. дзеравяне́ў дзеравяне́лі
ж. дзеравяне́ла
н. дзеравяне́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзеравяне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзеравя́нік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзеравя́нік дзеравя́нікі
Р. дзеравя́ніка дзеравя́нікаў
Д. дзеравя́ніку дзеравя́нікам
В. дзеравя́нік дзеравя́нікі
Т. дзеравя́нікам дзеравя́нікамі
М. дзеравя́ніку дзеравя́ніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзеравя́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзеравя́нка дзеравя́нкі
Р. дзеравя́нкі дзеравя́нак
Д. дзеравя́нцы дзеравя́нкам
В. дзеравя́нку дзеравя́нкі
Т. дзеравя́нкай
дзеравя́нкаю		 дзеравя́нкамі
М. дзеравя́нцы дзеравя́нках

Крыніцы: piskunou2012.

Дзеравя́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзеравя́нкі
Р. Дзеравя́нак
Дзеравя́нкаў
Д. Дзеравя́нкам
В. Дзеравя́нкі
Т. Дзеравя́нкамі
М. Дзеравя́нках

дзеравя́нчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзеравя́нчыцкі дзеравя́нчыцкая дзеравя́нчыцкае дзеравя́нчыцкія
Р. дзеравя́нчыцкага дзеравя́нчыцкай
дзеравя́нчыцкае		 дзеравя́нчыцкага дзеравя́нчыцкіх
Д. дзеравя́нчыцкаму дзеравя́нчыцкай дзеравя́нчыцкаму дзеравя́нчыцкім
В. дзеравя́нчыцкі (неадуш.)
дзеравя́нчыцкага (адуш.)		 дзеравя́нчыцкую дзеравя́нчыцкае дзеравя́нчыцкія (неадуш.)
дзеравя́нчыцкіх (адуш.)
Т. дзеравя́нчыцкім дзеравя́нчыцкай
дзеравя́нчыцкаю		 дзеравя́нчыцкім дзеравя́нчыцкімі
М. дзеравя́нчыцкім дзеравя́нчыцкай дзеравя́нчыцкім дзеравя́нчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дзеравя́нчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзеравя́нчыцы
Р. Дзеравя́нчыц
Дзеравя́нчыцаў
Д. Дзеравя́нчыцам
В. Дзеравя́нчыцы
Т. Дзеравя́нчыцамі
М. Дзеравя́нчыцах

дзеравя́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзеравя́ны дзеравя́ная дзеравя́нае дзеравя́ныя
Р. дзеравя́нага дзеравя́най
дзеравя́нае		 дзеравя́нага дзеравя́ных
Д. дзеравя́наму дзеравя́най дзеравя́наму дзеравя́ным
В. дзеравя́ны (неадуш.)
дзеравя́нага (адуш.)		 дзеравя́ную дзеравя́нае дзеравя́ныя (неадуш.)
дзеравя́ных (адуш.)
Т. дзеравя́ным дзеравя́най
дзеравя́наю		 дзеравя́ным дзеравя́нымі
М. дзеравя́ным дзеравя́най дзеравя́ным дзеравя́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзеравя́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзеравя́чка дзеравя́чкі
Р. дзеравя́чкі дзеравя́чак
Д. дзеравя́чцы дзеравя́чкам
В. дзеравя́чку дзеравя́чкі
Т. дзеравя́чкай
дзеравя́чкаю		 дзеравя́чкамі
М. дзеравя́чцы дзеравя́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

дзеравя́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзеравя́чына дзеравя́чыны
Р. дзеравя́чыны дзеравя́чын
Д. дзеравя́чыне дзеравя́чынам
В. дзеравя́чыну дзеравя́чыны
Т. дзеравя́чынай
дзеравя́чынаю		 дзеравя́чынамі
М. дзеравя́чыне дзеравя́чынах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзеравя́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзеравя́шка дзеравя́шкі
Р. дзеравя́шкі дзеравя́шак
Д. дзеравя́шцы дзеравя́шкам
В. дзеравя́шку дзеравя́шкі
Т. дзеравя́шкай
дзеравя́шкаю		 дзеравя́шкамі
М. дзеравя́шцы дзеравя́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.