Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ву́стрыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ву́стрыца ву́стрыцы
Р. ву́стрыцы ву́стрыц
Д. ву́стрыцы ву́стрыцам
В. ву́стрыцу ву́стрыц
Т. ву́стрыцай
ву́стрыцаю		 ву́стрыцамі
М. ву́стрыцы ву́стрыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вустрыцаво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вустрыцаво́д вустрыцаво́ды
Р. вустрыцаво́да вустрыцаво́даў
Д. вустрыцаво́ду вустрыцаво́дам
В. вустрыцаво́да вустрыцаво́даў
Т. вустрыцаво́дам вустрыцаво́дамі
М. вустрыцаво́дзе вустрыцаво́дах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вустрыцаво́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вустрыцаво́дства
Р. вустрыцаво́дства
Д. вустрыцаво́дству
В. вустрыцаво́дства
Т. вустрыцаво́дствам
М. вустрыцаво́дстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ву́стрычны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́стрычны ву́стрычная ву́стрычнае ву́стрычныя
Р. ву́стрычнага ву́стрычнай
ву́стрычнае		 ву́стрычнага ву́стрычных
Д. ву́стрычнаму ву́стрычнай ву́стрычнаму ву́стрычным
В. ву́стрычны (неадуш.)
ву́стрычнага (адуш.)		 ву́стрычную ву́стрычнае ву́стрычныя (неадуш.)
ву́стрычных (адуш.)
Т. ву́стрычным ву́стрычнай
ву́стрычнаю		 ву́стрычным ву́стрычнымі
М. ву́стрычным ву́стрычнай ву́стрычным ву́стрычных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ву́стрычныя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. ву́стрычныя
Р. ву́стрычных
Д. ву́стрычным
В. ву́стрычных
Т. ву́стрычнымі
М. ву́стрычных

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

ву́сце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ву́сце ву́сці
Р. ву́сця ву́сцяў
Д. ву́сцю ву́сцям
В. ву́сце ву́сці
Т. ву́сцем ву́сцямі
М. ву́сці ву́сцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ву́сце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ву́сце
Р. Ву́сця
Д. Ву́сцю
В. Ву́сце
Т. Ву́сцем
М. Ву́сці

ву́сцевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́сцевы ву́сцевая ву́сцевае ву́сцевыя
Р. ву́сцевага ву́сцевай
ву́сцевае		 ву́сцевага ву́сцевых
Д. ву́сцеваму ву́сцевай ву́сцеваму ву́сцевым
В. ву́сцевы (неадуш.)
ву́сцевага (адуш.)		 ву́сцевую ву́сцевае ву́сцевыя (неадуш.)
ву́сцевых (адуш.)
Т. ву́сцевым ву́сцевай
ву́сцеваю		 ву́сцевым ву́сцевымі
М. ву́сцевым ву́сцевай ву́сцевым ву́сцевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ву́сцейка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ву́сцейка ву́сцейкі
Р. ву́сцейка ву́сцейкаў
Д. ву́сцейку ву́сцейкам
В. ву́сцейка ву́сцейкі
Т. ву́сцейкам ву́сцейкамі
М. ву́сцейку ву́сцейках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ву́сценскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́сценскі ву́сценская ву́сценскае ву́сценскія
Р. ву́сценскага ву́сценскай
ву́сценскае		 ву́сценскага ву́сценскіх
Д. ву́сценскаму ву́сценскай ву́сценскаму ву́сценскім
В. ву́сценскі (неадуш.)
ву́сценскага (адуш.)		 ву́сценскую ву́сценскае ву́сценскія (неадуш.)
ву́сценскіх (адуш.)
Т. ву́сценскім ву́сценскай
ву́сценскаю		 ву́сценскім ву́сценскімі
М. ву́сценскім ву́сценскай ву́сценскім ву́сценскіх

Крыніцы: piskunou2012.