Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дая́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дая́р даяры́
Р. даяра́ даяро́ў
Д. даяру́ даяра́м
В. даяра́ даяро́ў
Т. даяро́м даяра́мі
М. даяру́ даяра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дая́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дая́рка дая́ркі
Р. дая́ркі дая́рак
Д. дая́рцы дая́ркам
В. дая́рку дая́рак
Т. дая́ркай
дая́ркаю		 дая́ркамі
М. дая́рцы дая́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дая́рчын

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дая́рчын дая́рчына дая́рчына дая́рчыны
Р. дая́рчынага дая́рчынай
дая́рчынае		 дая́рчынага дая́рчыных
Д. дая́рчынаму дая́рчынай дая́рчынаму дая́рчыным
В. дая́рчын (неадуш.)
дая́рчынага (адуш.)		 дая́рчыну дая́рчына дая́рчыны (неадуш.)
дая́рчыных (адуш.)
Т. дая́рчыным дая́рчынай
дая́рчынаю		 дая́рчыным дая́рчынымі
М. дая́рчыным дая́рчынай дая́рчыным дая́рчыных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дая́рчын

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дая́рчын дая́рчыная дая́рчынае дая́рчыны
Р. дая́рчынага дая́рчынай
дая́рчынае		 дая́рчынага дая́рчыных
Д. дая́рчынаму дая́рчынай дая́рчынаму дая́рчыным
В. дая́рчын (неадуш.)
дая́рчынага (адуш.)		 дая́рчыную дая́рчынае дая́рчыны (неадуш.)
дая́рчыных (адуш.)
Т. дая́рчыным дая́рчынай
дая́рчынаю		 дая́рчыным дая́рчынымі
М. дая́рчыным дая́рчынай дая́рчыным дая́рчыных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

даясна́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
даясна́ - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дба́йліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дба́йліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

дба́йлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дба́йлівасць
Р. дба́йлівасці
Д. дба́йлівасці
В. дба́йлівасць
Т. дба́йлівасцю
М. дба́йлівасці

Крыніцы: piskunou2012.

дба́йлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дба́йлівы дба́йлівая дба́йлівае дба́йлівыя
Р. дба́йлівага дба́йлівай
дба́йлівае		 дба́йлівага дба́йлівых
Д. дба́йліваму дба́йлівай дба́йліваму дба́йлівым
В. дба́йлівы (неадуш.)
дба́йлівага (адуш.)		 дба́йлівую дба́йлівае дба́йлівыя (неадуш.)
дба́йлівых (адуш.)
Т. дба́йлівым дба́йлівай
дба́йліваю		 дба́йлівым дба́йлівымі
М. дба́йлівым дба́йлівай дба́йлівым дба́йлівых

Крыніцы: piskunou2012.

дба́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дба́йна дба́йней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дба́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дба́йнасць
Р. дба́йнасці
Д. дба́йнасці
В. дба́йнасць
Т. дба́йнасцю
М. дба́йнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.