наркакантрабанды́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наркакантрабанды́ст |
наркакантрабанды́сты |
| Р. |
наркакантрабанды́ста |
наркакантрабанды́стаў |
| Д. |
наркакантрабанды́сту |
наркакантрабанды́стам |
| В. |
наркакантрабанды́ста |
наркакантрабанды́стаў |
| Т. |
наркакантрабанды́стам |
наркакантрабанды́стамі |
| М. |
наркакантрабанды́сце |
наркакантрабанды́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
наркакантро́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наркакантро́ль |
| Р. |
наркакантро́лю |
| Д. |
наркакантро́лю |
| В. |
наркакантро́ль |
| Т. |
наркакантро́лем |
| М. |
наркакантро́лі |
Крыніцы:
sbm2012.
наркакур’е́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наркакур’е́р |
наркакур’е́ры |
| Р. |
наркакур’е́ра |
наркакур’е́раў |
| Д. |
наркакур’е́ру |
наркакур’е́рам |
| В. |
наркакур’е́ра |
наркакур’е́раў |
| Т. |
наркакур’е́рам |
наркакур’е́рамі |
| М. |
наркакур’е́ру |
наркакур’е́рах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
наркалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наркалагі́чны |
наркалагі́чная |
наркалагі́чнае |
наркалагі́чныя |
| Р. |
наркалагі́чнага |
наркалагі́чнай наркалагі́чнае |
наркалагі́чнага |
наркалагі́чных |
| Д. |
наркалагі́чнаму |
наркалагі́чнай |
наркалагі́чнаму |
наркалагі́чным |
| В. |
наркалагі́чны (неадуш.) наркалагі́чнага (адуш.) |
наркалагі́чную |
наркалагі́чнае |
наркалагі́чныя (неадуш.) наркалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
наркалагі́чным |
наркалагі́чнай наркалагі́чнаю |
наркалагі́чным |
наркалагі́чнымі |
| М. |
наркалагі́чным |
наркалагі́чнай |
наркалагі́чным |
наркалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наркале́псія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наркале́псія |
| Р. |
наркале́псіі |
| Д. |
наркале́псіі |
| В. |
наркале́псію |
| Т. |
наркале́псіяй наркале́псіяю |
| М. |
наркале́псіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
наркало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наркало́гія |
| Р. |
наркало́гіі |
| Д. |
наркало́гіі |
| В. |
наркало́гію |
| Т. |
наркало́гіяй наркало́гіяю |
| М. |
наркало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарка́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарка́м |
нарка́мы |
| Р. |
нарка́ма |
нарка́маў |
| Д. |
нарка́му |
нарка́мам |
| В. |
нарка́ма |
нарка́маў |
| Т. |
нарка́мам |
нарка́мамі |
| М. |
нарка́ме |
нарка́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
наркама́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наркама́н |
наркама́ны |
| Р. |
наркама́на |
наркама́наў |
| Д. |
наркама́ну |
наркама́нам |
| В. |
наркама́на |
наркама́наў |
| Т. |
наркама́нам |
наркама́намі |
| М. |
наркама́не |
наркама́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наркаманіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наркаманіза́цыя |
| Р. |
наркаманіза́цыі |
| Д. |
наркаманіза́цыі |
| В. |
наркаманіза́цыю |
| Т. |
наркаманіза́цыяй наркаманіза́цыяю |
| М. |
наркаманіза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.