гняну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гняну́ |
гнянё́м |
| 2-я ас. |
гняне́ш |
гненяце́ |
| 3-я ас. |
гняне́ |
гняну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
гняну́ў |
гняну́лі |
| ж. |
гняну́ла |
| н. |
гняну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гняні́ |
гняні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
гняну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гнясці́
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гняту́ |
гняцё́м |
| 2-я ас. |
гняце́ш |
гнецяце́ |
| 3-я ас. |
гняце́ |
гняту́ць |
| Прошлы час |
| м. |
гнё́ў |
гнялі́ |
| ж. |
гняла́ |
| н. |
гняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гняці́ |
гняці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гняту́чы гнетучы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
гнясці́ся
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гняту́ся |
гняцё́мся |
| 2-я ас. |
гняце́шся |
гнецяце́ся |
| 3-я ас. |
гняце́цца |
гняту́цца |
| Прошлы час |
| м. |
гнё́ўся |
гнялі́ся |
| ж. |
гняла́ся |
| н. |
гняло́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
гнятаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнятаві́ца |
| Р. |
гнятаві́цы |
| Д. |
гнятаві́цы |
| В. |
гнятаві́цу |
| Т. |
гнятаві́цай гнятаві́цаю |
| М. |
гнятаві́цы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гнятаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнятаві́ца |
| Р. |
гнятаві́цы |
| Д. |
гнятаві́цы |
| В. |
гнятаві́цу |
| Т. |
гнятаві́цай гнятаві́цаю |
| М. |
гнятаві́цы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гнятлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнятлі́васць |
| Р. |
гнятлі́васці |
| Д. |
гнятлі́васці |
| В. |
гнятлі́васць |
| Т. |
гнятлі́васцю |
| М. |
гнятлі́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.