Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

гняздо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гняздо́ўны гняздо́ўная гняздо́ўнае гняздо́ўныя
Р. гняздо́ўнага гняздо́ўнай
гняздо́ўнае
гняздо́ўнага гняздо́ўных
Д. гняздо́ўнаму гняздо́ўнай гняздо́ўнаму гняздо́ўным
В. гняздо́ўны (неадуш.)
гняздо́ўнага (адуш.)
гняздо́ўную гняздо́ўнае гняздо́ўныя (неадуш.)
гняздо́ўных (адуш.)
Т. гняздо́ўным гняздо́ўнай
гняздо́ўнаю
гняздо́ўным гняздо́ўнымі
М. гняздо́ўным гняздо́ўнай гняздо́ўным гняздо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

гняну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. гняну́ гнянё́м
2-я ас. гняне́ш гненяце́
3-я ас. гняне́ гняну́ць
Прошлы час
м. гняну́ў гняну́лі
ж. гняну́ла
н. гняну́ла
Загадны лад
2-я ас. гняні́ гняні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час гняну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

гнясці́

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гняту́ гняцё́м
2-я ас. гняце́ш гнецяце́
3-я ас. гняце́ гняту́ць
Прошлы час
м. гнё́ў гнялі́
ж. гняла́
н. гняло́
Загадны лад
2-я ас. гняці́ гняці́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час гняту́чы
гнетучы́

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

гнясці́ся

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гняту́ся гняцё́мся
2-я ас. гняце́шся гнецяце́ся
3-я ас. гняце́цца гняту́цца
Прошлы час
м. гнё́ўся гнялі́ся
ж. гняла́ся
н. гняло́ся

Крыніцы: piskunou2012.

гнятаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гнятаві́ца
Р. гнятаві́цы
Д. гнятаві́цы
В. гнятаві́цу
Т. гнятаві́цай
гнятаві́цаю
М. гнятаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

гнятаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гнятаві́ца
Р. гнятаві́цы
Д. гнятаві́цы
В. гнятаві́цу
Т. гнятаві́цай
гнятаві́цаю
М. гнятаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

гняткі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гняткі́ гнятка́я гнятко́е гняткі́я
Р. гнятко́га гнятко́й
гнятко́е
гнятко́га гняткі́х
Д. гнятко́му гнятко́й гнятко́му гняткі́м
В. гняткі́ (неадуш.)
гнятко́га (адуш.)
гнятку́ю гнятко́е гняткі́я (неадуш.)
гняткі́х (адуш.)
Т. гняткі́м гнятко́й
гнятко́ю
гняткі́м гняткі́мі
М. гняткі́м гнятко́й гняткі́м гняткі́х

Крыніцы: piskunou2012.

гнятлі́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
гнятлі́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.

гнятлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. гнятлі́васць
Р. гнятлі́васці
Д. гнятлі́васці
В. гнятлі́васць
Т. гнятлі́васцю
М. гнятлі́васці

Крыніцы: piskunou2012.

гнятлі́ва-змро́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гнятлі́ва-змро́чны гнятлі́ва-змро́чная гнятлі́ва-змро́чнае гнятлі́ва-змро́чныя
Р. гнятлі́ва-змро́чнага гнятлі́ва-змро́чнай
гнятлі́ва-змро́чнае
гнятлі́ва-змро́чнага гнятлі́ва-змро́чных
Д. гнятлі́ва-змро́чнаму гнятлі́ва-змро́чнай гнятлі́ва-змро́чнаму гнятлі́ва-змро́чным
В. гнятлі́ва-змро́чны (неадуш.)
гнятлі́ва-змро́чнага (адуш.)
гнятлі́ва-змро́чную гнятлі́ва-змро́чнае гнятлі́ва-змро́чныя (неадуш.)
гнятлі́ва-змро́чных (адуш.)
Т. гнятлі́ва-змро́чным гнятлі́ва-змро́чнай
гнятлі́ва-змро́чнаю
гнятлі́ва-змро́чным гнятлі́ва-змро́чнымі
М. гнятлі́ва-змро́чным гнятлі́ва-змро́чнай гнятлі́ва-змро́чным гнятлі́ва-змро́чных

Крыніцы: piskunou2012.