Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

на́рацкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. на́рацкі на́рацкая на́рацкае на́рацкія
Р. на́рацкага на́рацкай
на́рацкае		 на́рацкага на́рацкіх
Д. на́рацкаму на́рацкай на́рацкаму на́рацкім
В. на́рацкі (неадуш.)
на́рацкага (адуш.)		 на́рацкую на́рацкае на́рацкія (неадуш.)
на́рацкіх (адуш.)
Т. на́рацкім на́рацкай
на́рацкаю		 на́рацкім на́рацкімі
М. на́рацкім на́рацкай на́рацкім на́рацкіх

Крыніцы: piskunou2012.

нара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. нара́цыя
Р. нара́цыі
Д. нара́цыі
В. нара́цыю
Т. нара́цыяй
нара́цыяю
М. нара́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

На́рач

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. На́рач
Р. На́рачы
Д. На́рачы
В. На́рач
Т. На́раччу
М. На́рачы

Нарача́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Нарача́нка
Р. Нарача́нкі
Д. Нарача́нцы
В. Нарача́нку
Т. Нарача́нкай
Нарача́нкаю
М. Нарача́нцы

нарача́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарача́нскі нарача́нская нарача́нскае нарача́нскія
Р. нарача́нскага нарача́нскай
нарача́нскае		 нарача́нскага нарача́нскіх
Д. нарача́нскаму нарача́нскай нарача́нскаму нарача́нскім
В. нарача́нскі (неадуш.)
нарача́нскага (адуш.)		 нарача́нскую нарача́нскае нарача́нскія (неадуш.)
нарача́нскіх (адуш.)
Т. нарача́нскім нарача́нскай
нарача́нскаю		 нарача́нскім нарача́нскімі
М. нарача́нскім нарача́нскай нарача́нскім нарача́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

на́рачны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. на́рачны на́рачная на́рачнае на́рачныя
Р. на́рачнага на́рачнай на́рачнага на́рачных
Д. на́рачнаму на́рачнай на́рачнаму на́рачным
В. на́рачнага на́рачную на́рачнае на́рачных
Т. на́рачным на́рачнай
на́рачнаю		 на́рачным на́рачнымі
М. на́рачным на́рачнай на́рачным на́рачных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарачо́ная

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. нарачо́ная нарачо́ныя
Р. нарачо́най нарачо́ных
Д. нарачо́най нарачо́ным
В. нарачо́ную нарачо́ных
Т. нарачо́най
нарачо́наю		 нарачо́нымі
М. нарачо́най нарачо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

нарачо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарачо́ны нарачо́ная нарачо́нае нарачо́ныя
Р. нарачо́нага нарачо́най
нарачо́нае		 нарачо́нага нарачо́ных
Д. нарачо́наму нарачо́най нарачо́наму нарачо́ным
В. нарачо́ны (неадуш.)
нарачо́нага (адуш.)		 нарачо́ную нарачо́нае нарачо́ныя (неадуш.)
нарачо́ных (адуш.)
Т. нарачо́ным нарачо́най
нарачо́наю		 нарачо́ным нарачо́нымі
М. нарачо́ным нарачо́най нарачо́ным нарачо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

нарачо́ны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. нарачо́ны нарачо́ныя
Р. нарачо́нага нарачо́ных
Д. нарачо́наму нарачо́ным
В. нарачо́нага нарачо́ных
Т. нарачо́ным нарачо́нымі
М. нарачо́ным нарачо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарачы́

‘назваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нараку́ нарачо́м
2-я ас. нарачэ́ш нарачаце́
3-я ас. нарачэ́ нараку́ць
Прошлы час
м. наро́к нараклі́
ж. наракла́
н. наракло́
Загадны лад
2-я ас. нарачы́ нарачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час наро́кшы

Крыніцы: piskunou2012.