дара́дзіць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дара́джу |
дара́дзім |
| 2-я ас. |
дара́дзіш |
дара́дзіце |
| 3-я ас. |
дара́дзіць |
дара́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
дара́дзіў |
дара́дзілі |
| ж. |
дара́дзіла |
| н. |
дара́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дара́дзь |
дара́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дара́дзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дара́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́днік |
дара́днікі |
| Р. |
дара́дніка |
дара́днікаў |
| Д. |
дара́дніку |
дара́днікам |
| В. |
дара́дніка |
дара́днікаў |
| Т. |
дара́днікам |
дара́днікамі |
| М. |
дара́дніку |
дара́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дара́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́дніца |
дара́дніцы |
| Р. |
дара́дніцы |
дара́дніц |
| Д. |
дара́дніцы |
дара́дніцам |
| В. |
дара́дніцу |
дара́дніц |
| Т. |
дара́дніцай дара́дніцаю |
дара́дніцамі |
| М. |
дара́дніцы |
дара́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дара́дца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́дца |
дара́дцы |
| Р. |
дара́дцы |
дара́дцаў |
| Д. |
дара́дцу |
дара́дцам |
| В. |
дара́дцу |
дара́дцаў |
| Т. |
дара́дцам |
дара́дцамі |
| М. |
дара́дцу |
дара́дцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дара́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дара́дчы |
дара́дчая |
дара́дчае |
дара́дчыя |
| Р. |
дара́дчага |
дара́дчай дара́дчае |
дара́дчага |
дара́дчых |
| Д. |
дара́дчаму |
дара́дчай |
дара́дчаму |
дара́дчым |
| В. |
дара́дчы (неадуш.) дара́дчага (адуш.) |
дара́дчую |
дара́дчае |
дара́дчыя (неадуш.) дара́дчых (адуш.) |
| Т. |
дара́дчым |
дара́дчай дара́дчаю |
дара́дчым |
дара́дчымі |
| М. |
дара́дчым |
дара́дчай |
дара́дчым |
дара́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дара́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́дчык |
дара́дчыкі |
| Р. |
дара́дчыка |
дара́дчыкаў |
| Д. |
дара́дчыку |
дара́дчыкам |
| В. |
дара́дчыка |
дара́дчыкаў |
| Т. |
дара́дчыкам |
дара́дчыкамі |
| М. |
дара́дчыку |
дара́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дара́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́дчыца |
дара́дчыцы |
| Р. |
дара́дчыцы |
дара́дчыц |
| Д. |
дара́дчыцы |
дара́дчыцам |
| В. |
дара́дчыцу |
дара́дчыц |
| Т. |
дара́дчыцай дара́дчыцаю |
дара́дчыцамі |
| М. |
дара́дчыцы |
дара́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даражбі́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даражбі́тка |
даражбі́ткі |
| Р. |
даражбі́ткі |
даражбі́так |
| Д. |
даражбі́тцы |
даражбі́ткам |
| В. |
даражбі́тку |
даражбі́так |
| Т. |
даражбі́ткай даражбі́ткаю |
даражбі́ткамі |
| М. |
даражбі́тцы |
даражбі́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Даражы́лава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Даражы́лава |
| Р. |
Даражы́лава |
| Д. |
Даражы́лаву |
| В. |
Даражы́лава |
| Т. |
Даражы́лавам |
| М. |
Даражы́лаве |
даражы́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даражу́ся |
даражы́мся |
| 2-я ас. |
даражы́шся |
даражыце́ся |
| 3-я ас. |
даражы́цца |
даража́цца |
| Прошлы час |
| м. |
даражы́ўся |
даражы́ліся |
| ж. |
даражы́лася |
| н. |
даражы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даражы́ся |
даражы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даражачы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.