гне́сці
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гняту́ | гняцё́м | |
| гняце́ш | гнецяце́ | |
| гняце́ | гняту́ць | |
| Прошлы час | ||
| гнё́ў | гнялі́ | |
| гняла́ | ||
| гняло́ | ||
| Загадны лад | ||
| гняці́ | гняці́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гнетучы́ | ||
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннігне́сціся
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гняту́ся | гняцё́мся | |
| гняце́шся | гнецяце́ся | |
| гняце́цца | гняту́цца | |
| Прошлы час | ||
| гнё́ўся | гнялі́ся | |
| гняла́ся | ||
| гняло́ся | ||
| Загадны лад | ||
| гняці́ся | гняці́цеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гнетучы́ся | ||
Крыніцы:
гне́тум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гне́тум | гне́тумы | |
| гне́туму | гне́тумаў | |
| гне́туму | гне́тумам | |
| гне́тум | гне́тумы | |
| гне́тумам | гне́тумамі | |
| гне́туме | гне́тумах |
Крыніцы:
гне́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гне́ў | |
| гне́ву | |
| гне́ву | |
| гне́ў | |
| гне́вам | |
| гне́ве |
Крыніцы:
гне́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| гне́ўна | - | - |
Крыніцы:
гне́ўны
прыметнік, якасны
| гне́ўны | гне́ўная | гне́ўнае | гне́ўныя | |
| гне́ўнага | гне́ўнай гне́ўнае |
гне́ўнага | гне́ўных | |
| гне́ўнаму | гне́ўнай | гне́ўнаму | гне́ўным | |
| гне́ўны ( гне́ўнага ( |
гне́ўную | гне́ўнае | гне́ўныя ( гне́ўных ( |
|
| гне́ўным | гне́ўнай гне́ўнаю |
гне́ўным | гне́ўнымі | |
| гне́ўным | гне́ўнай | гне́ўным | гне́ўных | |
Крыніцы:
Гне́ўчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Гне́ўчыцы | |
| Гне́ўчыц Гне́ўчыцаў |
|
| Гне́ўчыцам | |
| Гне́ўчыцы | |
| Гне́ўчыцамі | |
| Гне́ўчыцах |
гне́ціць
‘прыніжаць, прыгнятаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гне́чу | гне́цім | |
| гне́ціш | гне́ціце | |
| гне́ціць | гне́цяць | |
| Прошлы час | ||
| гне́ціў | гне́цілі | |
| гне́ціла | ||
| гне́ціла | ||
| Загадны лад | ||
| гне́ць | гне́цьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гне́цячы | ||
Крыніцы:
Гне́цькі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Гне́цькі | |
| Гне́цек Гне́цькаў |
|
| Гне́цькам | |
| Гне́цькі | |
| Гне́цькамі | |
| Гне́цьках |
гнёздабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гнёздабудава́нне | |
| гнёздабудава́ння | |
| гнёздабудава́нню | |
| гнёздабудава́нне | |
| гнёздабудава́ннем | |
| гнёздабудава́нні |
Крыніцы: