гне́тум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гне́тум | гне́тумы | |
| гне́туму | гне́тумаў | |
| гне́туму | гне́тумам | |
| гне́тум | гне́тумы | |
| гне́тумам | гне́тумамі | |
| гне́туме | гне́тумах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)