Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

брудэрга́уз

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брудэрга́уз брудэрга́узы
Р. брудэрга́уза брудэрга́узаў
Д. брудэрга́узу брудэрга́узам
В. брудэрга́уз брудэрга́узы
Т. брудэрга́узам брудэрга́узамі
М. брудэрга́узе брудэрга́узах

Крыніцы: piskunou2012.

бруе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бруе́нне
Р. бруе́ння
Д. бруе́нню
В. бруе́нне
Т. бруе́ннем
М. бруе́нні

Крыніцы: piskunou2012.

Бруё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Бруё́ўка
Р. Бруё́ўкі
Д. Бруё́ўцы
В. Бруё́ўку
Т. Бруё́ўкай
Бруё́ўкаю
М. Бруё́ўцы

бружле́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бружле́т бружле́ты
Р. бружле́та бружле́таў
Д. бружле́ту бружле́там
В. бружле́т бружле́ты
Т. бружле́там бружле́тамі
М. бружле́це бружле́тах

Крыніцы: piskunou2012.

бружме́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бружме́левы бружме́левая бружме́левае бружме́левыя
Р. бружме́левага бружме́левай
бружме́левае
бружме́левага бружме́левых
Д. бружме́леваму бружме́левай бружме́леваму бружме́левым
В. бружме́левы (неадуш.)
бружме́левага (адуш.)
бружме́левую бружме́левае бружме́левыя (неадуш.)
бружме́левых (адуш.)
Т. бружме́левым бружме́левай
бружме́леваю
бружме́левым бружме́левымі
М. бружме́левым бружме́левай бружме́левым бружме́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

бружме́левыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. бружме́левыя
Р. бружме́левых
Д. бружме́левым
В. бружме́левыя
Т. бружме́левымі
М. бружме́левых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

бружме́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бружме́ль
Р. бружме́лю
Д. бружме́лю
В. бружме́ль
Т. бружме́лем
М. бружме́лі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Брузгі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Брузгі́
Р. Брузго́ў
Д. Брузга́м
В. Брузгі́
Т. Брузга́мі
М. Брузга́х

брузджавы́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брузджавы́ брузджава́я брузджаво́е брузджавы́я
Р. брузджаво́га брузджаво́й
брузджаво́е
брузджаво́га брузджавы́х
Д. брузджаво́му брузджаво́й брузджаво́му брузджавы́м
В. брузджавы́ (неадуш.)
брузджаво́га (адуш.)
брузджаву́ю брузджаво́е брузджавы́я (неадуш.)
брузджавы́х (адуш.)
Т. брузджавы́м брузджаво́й
брузджаво́ю
брузджавы́м брузджавы́мі
М. брузджавы́м брузджаво́й брузджавы́м брузджавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

бру́здзіць

‘вярзці, вытвараць што-небудзь, бесцырымонна сябе паводзіць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бру́зджу бру́здзім
2-я ас. бру́здзіш бру́здзіце
3-я ас. бру́здзіць бру́здзяць
Прошлы час
м. бру́здзіў бру́здзілі
ж. бру́здзіла
н. бру́здзіла
Загадны лад
2-я ас. бру́здзі бру́здзіце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бру́здзячы

Крыніцы: piskunou2012.