Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вузе́нька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
вузе́нька - -

Іншыя варыянты: ву́зенька.

Крыніцы: piskunou2012.

ву́зенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́зенькі ву́зенькая ву́зенькае ву́зенькія
Р. ву́зенькага ву́зенькай
ву́зенькае
ву́зенькага ву́зенькіх
Д. ву́зенькаму ву́зенькай ву́зенькаму ву́зенькім
В. ву́зенькі (неадуш.)
ву́зенькага (адуш.)
ву́зенькую ву́зенькае ву́зенькія (неадуш.)
ву́зенькіх (адуш.)
Т. ву́зенькім ву́зенькай
ву́зенькаю
ву́зенькім ву́зенькімі
М. ву́зенькім ву́зенькай ву́зенькім ву́зенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ву́зенькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Ву́зенькі
Р. Ву́зенькага
Д. Ву́зенькаму
В. Ву́зенькі
Т. Ву́зенькім
М. Ву́зенькім

вузе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вузе́е вузе́юць
Прошлы час
м. вузе́ў вузе́лі
ж. вузе́ла
н. вузе́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ву́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ву́зіцца ву́зяцца
Прошлы час
м. ву́зіўся ву́зіліся
ж. ву́зілася
н. ву́зілася

Крыніцы: piskunou2012.

ву́зіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ву́жу ву́зім
2-я ас. ву́зіш ву́зіце
3-я ас. ву́зіць ву́зяць
Прошлы час
м. ву́зіў ву́зілі
ж. ву́зіла
н. ву́зіла
Загадны лад
2-я ас. ву́зь ву́зьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ву́зячы

Іншыя варыянты: вузі́ць.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вузі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ву́жу ву́зім
2-я ас. ву́зіш ву́зіце
3-я ас. ву́зіць ву́зяць
Прошлы час
м. ву́зіў ву́зілі
ж. ву́зіла
н. ву́зіла
Дзеепрыслоўе
цяп. час ву́зячы

Іншыя варыянты: ву́зіць.

Крыніцы: tsblm1996.

ву́зка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ву́зка вузе́й найвузе́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

вузкаасабі́сты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вузкаасабі́сты вузкаасабі́стая вузкаасабі́стае вузкаасабі́стыя
Р. вузкаасабі́стага вузкаасабі́стай
вузкаасабі́стае
вузкаасабі́стага вузкаасабі́стых
Д. вузкаасабі́стаму вузкаасабі́стай вузкаасабі́стаму вузкаасабі́стым
В. вузкаасабі́сты (неадуш.)
вузкаасабі́стага (адуш.)
вузкаасабі́стую вузкаасабі́стае вузкаасабі́стыя (неадуш.)
вузкаасабі́стых (адуш.)
Т. вузкаасабі́стым вузкаасабі́стай
вузкаасабі́стаю
вузкаасабі́стым вузкаасабі́стымі
М. вузкаасабі́стым вузкаасабі́стай вузкаасабі́стым вузкаасабі́стых

Крыніцы: piskunou2012.

вузкабо́ртны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вузкабо́ртны вузкабо́ртная вузкабо́ртнае вузкабо́ртныя
Р. вузкабо́ртнага вузкабо́ртнай
вузкабо́ртнае
вузкабо́ртнага вузкабо́ртных
Д. вузкабо́ртнаму вузкабо́ртнай вузкабо́ртнаму вузкабо́ртным
В. вузкабо́ртны (неадуш.)
вузкабо́ртнага (адуш.)
вузкабо́ртную вузкабо́ртнае вузкабо́ртныя (неадуш.)
вузкабо́ртных (адуш.)
Т. вузкабо́ртным вузкабо́ртнай
вузкабо́ртнаю
вузкабо́ртным вузкабо́ртнымі
М. вузкабо́ртным вузкабо́ртнай вузкабо́ртным вузкабо́ртных

Крыніцы: piskunou2012.