гна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гна́ны |
гна́ная |
гна́нае |
гна́ныя |
| Р. |
гна́нага |
гна́най гна́нае |
гна́нага |
гна́ных |
| Д. |
гна́наму |
гна́най |
гна́наму |
гна́ным |
| В. |
гна́ны (неадуш.) гна́нага (адуш.) |
гна́ную |
гна́нае |
гна́ныя (неадуш.) гна́ных (адуш.) |
| Т. |
гна́ным |
гна́най гна́наю |
гна́ным |
гна́нымі |
| М. |
гна́ным |
гна́най |
гна́ным |
гна́ных |
Кароткая форма: гна́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
гнасеалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гнасеалагі́чны |
гнасеалагі́чная |
гнасеалагі́чнае |
гнасеалагі́чныя |
| Р. |
гнасеалагі́чнага |
гнасеалагі́чнай гнасеалагі́чнае |
гнасеалагі́чнага |
гнасеалагі́чных |
| Д. |
гнасеалагі́чнаму |
гнасеалагі́чнай |
гнасеалагі́чнаму |
гнасеалагі́чным |
| В. |
гнасеалагі́чны (неадуш.) гнасеалагі́чнага (адуш.) |
гнасеалагі́чную |
гнасеалагі́чнае |
гнасеалагі́чныя (неадуш.) гнасеалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
гнасеалагі́чным |
гнасеалагі́чнай гнасеалагі́чнаю |
гнасеалагі́чным |
гнасеалагі́чнымі |
| М. |
гнасеалагі́чным |
гнасеалагі́чнай |
гнасеалагі́чным |
гнасеалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гнасеало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнасеало́гія |
| Р. |
гнасеало́гіі |
| Д. |
гнасеало́гіі |
| В. |
гнасеало́гію |
| Т. |
гнасеало́гіяй гнасеало́гіяю |
| М. |
гнасеало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гнастыцы́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гнастыцы́зм |
| Р. |
гнастыцы́зму |
| Д. |
гнастыцы́зму |
| В. |
гнастыцы́зм |
| Т. |
гнастыцы́змам |
| М. |
гнастыцы́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
гнасты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гнасты́чны |
гнасты́чная |
гнасты́чнае |
гнасты́чныя |
| Р. |
гнасты́чнага |
гнасты́чнай гнасты́чнае |
гнасты́чнага |
гнасты́чных |
| Д. |
гнасты́чнаму |
гнасты́чнай |
гнасты́чнаму |
гнасты́чным |
| В. |
гнасты́чны (неадуш.) гнасты́чнага (адуш.) |
гнасты́чную |
гнасты́чнае |
гнасты́чныя (неадуш.) гнасты́чных (адуш.) |
| Т. |
гнасты́чным |
гнасты́чнай гнасты́чнаю |
гнасты́чным |
гнасты́чнымі |
| М. |
гнасты́чным |
гнасты́чнай |
гнасты́чным |
гнасты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
гнатане́м
‘рыба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнатане́м |
гнатане́мы |
| Р. |
гнатане́ма |
гнатане́маў |
| Д. |
гнатане́му |
гнатане́мам |
| В. |
гнатане́ма |
гнатане́маў |
| Т. |
гнатане́мам |
гнатане́мамі |
| М. |
гнатане́ме |
гнатане́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
гнафа́ліум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнафа́ліум |
гнафа́ліумы |
| Р. |
гнафа́ліуму |
гнафа́ліумаў |
| Д. |
гнафа́ліуму |
гнафа́ліумам |
| В. |
гнафа́ліум |
гнафа́ліумы |
| Т. |
гнафа́ліумам |
гнафа́ліумамі |
| М. |
гнафа́ліуме |
гнафа́ліумах |
Крыніцы:
piskunou2012.
гна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ганю́ся |
го́німся |
| 2-я ас. |
го́нішся |
го́ніцеся |
| 3-я ас. |
го́ніцца |
го́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
гна́ўся |
гна́ліся |
| ж. |
гна́лася |
| н. |
гна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гані́ся |
гані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
го́нячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ганю́ |
го́нім |
| 2-я ас. |
го́ніш |
го́ніце |
| 3-я ас. |
го́ніць |
го́няць |
| Прошлы час |
| м. |
гна́ў |
гна́лі |
| ж. |
гна́ла |
| н. |
гна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гані́ |
гані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
го́нячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гнаяві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гнаяві́к |
гнаевікі́ |
| Р. |
гнаевіка́ |
гнаевіко́ў |
| Д. |
гнаевіку́ |
гнаевіка́м |
| В. |
гнаевіка́ |
гнаевіко́ў |
| Т. |
гнаевіко́м |
гнаевіка́мі |
| М. |
гнаевіку́ |
гнаевіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.