карусе́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карусе́льшчык | карусе́льшчыкі | |
| карусе́льшчыка | карусе́льшчыкаў | |
| карусе́льшчыку | карусе́льшчыкам | |
| карусе́льшчыка | карусе́льшчыкаў | |
| карусе́льшчыкам | карусе́льшчыкамі | |
| карусе́льшчыку | карусе́льшчыках |
Крыніцы:
Карфаге́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Карфаге́н | |
| Карфаге́на | |
| Карфаге́ну | |
| Карфаге́н | |
| Карфаге́нам | |
| Карфаге́не |
карфаге́нскі
прыметнік, адносны
| карфаге́нскі | карфаге́нская | карфаге́нскае | карфаге́нскія | |
| карфаге́нскага | карфаге́нскай карфаге́нскае |
карфаге́нскага | карфаге́нскіх | |
| карфаге́нскаму | карфаге́нскай | карфаге́нскаму | карфаге́нскім | |
| карфаге́нскі ( карфаге́нскага ( |
карфаге́нскую | карфаге́нскае | карфаге́нскія ( карфаге́нскіх ( |
|
| карфаге́нскім | карфаге́нскай карфаге́нскаю |
карфаге́нскім | карфаге́нскімі | |
| карфаге́нскім | карфаге́нскай | карфаге́нскім | карфаге́нскіх | |
Крыніцы:
карфаге́нянка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карфаге́нянка | карфаге́нянкі | |
| карфаге́нянкі | карфаге́нянак | |
| карфаге́нянцы | карфаге́нянкам | |
| карфаге́нянку | карфаге́нянак | |
| карфаге́нянкай карфаге́нянкаю |
карфаге́нянкамі | |
| карфаге́нянцы | карфаге́нянках |
Крыніцы:
карфя́нскі
прыметнік, адносны
| карфя́нскі | карфя́нская | карфя́нскае | карфя́нскія | |
| карфя́нскага | карфя́нскай карфя́нскае |
карфя́нскага | карфя́нскіх | |
| карфя́нскаму | карфя́нскай | карфя́нскаму | карфя́нскім | |
| карфя́нскі ( карфя́нскага ( |
карфя́нскую | карфя́нскае | карфя́нскія ( карфя́нскіх ( |
|
| карфя́нскім | карфя́нскай карфя́нскаю |
карфя́нскім | карфя́нскімі | |
| карфя́нскім | карфя́нскай | карфя́нскім | карфя́нскіх | |
Крыніцы:
кархаві́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| кархаві́нне | |
| кархаві́ння | |
| кархаві́нню | |
| кархаві́нне | |
| кархаві́ннем | |
| кархаві́нні |
Крыніцы:
кархаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кархаві́ца | |
| кархаві́цы | |
| кархаві́цы | |
| кархаві́цу | |
| кархаві́цай кархаві́цаю |
|
| кархаві́цы |
Крыніцы:
кархаві́ца
‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кархаві́ца | |
| кархаві́цы | |
| кархаві́цы | |
| кархаві́цу | |
| кархаві́цай кархаві́цаю |
|
| кархаві́цы |
Крыніцы:
ка́рханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ка́рханне | |
| ка́рхання | |
| ка́рханню | |
| ка́рханне | |
| ка́рханнем | |
| ка́рханні |
Крыніцы:
кархану́ць
‘ударыць каго-небудзь кулаком’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| кархану́ | карханё́м | |
| кархане́ш | карханяце́ | |
| кархане́ | кархану́ць | |
| Прошлы час | ||
| кархану́ў | кархану́лі | |
| кархану́ла | ||
| кархану́ла | ||
| Загадны лад | ||
| кархані́ | кархані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кархану́ўшы | ||
Крыніцы: