нара́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нара́дны |
нара́дная |
нара́днае |
нара́дныя |
| Р. |
нара́днага |
нара́днай нара́днае |
нара́днага |
нара́дных |
| Д. |
нара́днаму |
нара́днай |
нара́днаму |
нара́дным |
| В. |
нара́дны (неадуш.) нара́днага (адуш.) |
нара́дную |
нара́днае |
нара́дныя (неадуш.) нара́дных (адуш.) |
| Т. |
нара́дным |
нара́днай нара́днаю |
нара́дным |
нара́днымі |
| М. |
нара́дным |
нара́днай |
нара́дным |
нара́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нара́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нара́дчык |
нара́дчыкі |
| Р. |
нара́дчыка |
нара́дчыкаў |
| Д. |
нара́дчыку |
нара́дчыкам |
| В. |
нара́дчыка |
нара́дчыкаў |
| Т. |
нара́дчыкам |
нара́дчыкамі |
| М. |
нара́дчыку |
нара́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нара́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нара́дчыца |
нара́дчыцы |
| Р. |
нара́дчыцы |
нара́дчыц |
| Д. |
нара́дчыцы |
нара́дчыцам |
| В. |
нара́дчыцу |
нара́дчыц |
| Т. |
нара́дчыцай нара́дчыцаю |
нара́дчыцамі |
| М. |
нара́дчыцы |
нара́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нара́д-зада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нара́д-зада́нне |
нара́ды-зада́нні |
| Р. |
нара́да-зада́ння |
нара́даў-зада́нняў |
| Д. |
нара́ду-зада́нню |
нара́дам-зада́нням |
| В. |
нара́д-зада́нне |
нара́ды-зада́нні |
| Т. |
нара́дам-зада́ннем |
нара́дамі-зада́ннямі |
| М. |
нара́дзе-зада́нні |
нара́дах-зада́ннях |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
нара́д-зака́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нара́д-зака́з |
нара́ды-зака́зы |
| Р. |
нара́да-зака́за |
нара́даў-зака́заў |
| Д. |
нара́ду-зака́зу |
нара́дам-зака́зам |
| В. |
нара́д-зака́з |
нара́ды-зака́зы |
| Т. |
нара́дам-зака́зам |
нара́дамі-зака́замі |
| М. |
нара́дзе-зака́зе |
нара́дах-зака́зах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
нара́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нара́ены |
нара́еная |
нара́енае |
нара́еныя |
| Р. |
нара́енага |
нара́енай нара́енае |
нара́енага |
нара́еных |
| Д. |
нара́енаму |
нара́енай |
нара́енаму |
нара́еным |
| В. |
нара́ены (неадуш.) нара́енага (адуш.) |
нара́еную |
нара́енае |
нара́еныя (неадуш.) нара́еных (адуш.) |
| Т. |
нара́еным |
нара́енай нара́енаю |
нара́еным |
нара́енымі |
| М. |
нара́еным |
нара́енай |
нара́еным |
нара́еных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
нара́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нара́ены |
нара́еная |
нара́енае |
нара́еныя |
| Р. |
нара́енага |
нара́енай нара́енае |
нара́енага |
нара́еных |
| Д. |
нара́енаму |
нара́енай |
нара́енаму |
нара́еным |
| В. |
нара́ены (неадуш.) нара́енага (адуш.) |
нара́еную |
нара́енае |
нара́еныя (неадуш.) нара́еных (адуш.) |
| Т. |
нара́еным |
нара́енай нара́енаю |
нара́еным |
нара́енымі |
| М. |
нара́еным |
нара́енай |
нара́еным |
нара́еных |
Кароткая форма: нара́ена.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
наража́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наража́юся |
наража́емся |
| 2-я ас. |
наража́ешся |
наража́ецеся |
| 3-я ас. |
наража́ецца |
наража́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
наража́ўся |
наража́ліся |
| ж. |
наража́лася |
| н. |
наража́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наража́йся |
наража́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наража́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наража́ць
‘падводзіць каго-небудзь пад што-небудзь (наражаць каго-небудзь на рызыку)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наража́ю |
наража́ем |
| 2-я ас. |
наража́еш |
наража́еце |
| 3-я ас. |
наража́е |
наража́юць |
| Прошлы час |
| м. |
наража́ў |
наража́лі |
| ж. |
наража́ла |
| н. |
наража́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наража́й |
наража́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наража́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.