даклява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даклюю́ |
даклюё́м |
| 2-я ас. |
даклюе́ш |
даклюяце́ |
| 3-я ас. |
даклю́е |
даклюю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
даклява́ў |
даклява́лі |
| ж. |
даклява́ла |
| н. |
даклява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даклю́й |
даклю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даклява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дакляпа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дакляплю́ дакляпа́ю |
дакле́плем дакляпа́ем |
| 2-я ас. |
дакле́плеш дакляпа́еш |
дакле́плеце дакляпа́еце |
| 3-я ас. |
дакле́пле дакляпа́е |
дакле́плюць дакляпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дакляпа́ў |
дакляпа́лі |
| ж. |
дакляпа́ла |
| н. |
дакляпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дакляплі́ дакляпа́й |
дакляплі́це дакляпа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дакляпа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
даклярава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
даклярава́нне |
| Р. |
даклярава́ння |
| Д. |
даклярава́нню |
| В. |
даклярава́нне |
| Т. |
даклярава́ннем |
| М. |
даклярава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
даклярава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даклярава́ны |
даклярава́ная |
даклярава́нае |
даклярава́ныя |
| Р. |
даклярава́нага |
даклярава́най даклярава́нае |
даклярава́нага |
даклярава́ных |
| Д. |
даклярава́наму |
даклярава́най |
даклярава́наму |
даклярава́ным |
| В. |
даклярава́ны (неадуш.) даклярава́нага (адуш.) |
даклярава́ную |
даклярава́нае |
даклярава́ныя (неадуш.) даклярава́ных (адуш.) |
| Т. |
даклярава́ным |
даклярава́най даклярава́наю |
даклярава́ным |
даклярава́нымі |
| М. |
даклярава́ным |
даклярава́най |
даклярава́ным |
даклярава́ных |
Кароткая форма: даклярава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
даклярава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
даклярава́ны |
даклярава́ная |
даклярава́нае |
даклярава́ныя |
| Р. |
даклярава́нага |
даклярава́най даклярава́нае |
даклярава́нага |
даклярава́ных |
| Д. |
даклярава́наму |
даклярава́най |
даклярава́наму |
даклярава́ным |
| В. |
даклярава́ны (неадуш.) даклярава́нага (адуш.) |
даклярава́ную |
даклярава́нае |
даклярава́ныя (неадуш.) даклярава́ных (адуш.) |
| Т. |
даклярава́ным |
даклярава́най даклярава́наю |
даклярава́ным |
даклярава́нымі |
| М. |
даклярава́ным |
даклярава́най |
даклярава́ным |
даклярава́ных |
Кароткая форма: даклярава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
даклярава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дакляру́ю |
дакляру́ем |
| 2-я ас. |
дакляру́еш |
дакляру́еце |
| 3-я ас. |
дакляру́е |
дакляру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
даклярава́ў |
даклярава́лі |
| ж. |
даклярава́ла |
| н. |
даклярава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дакляру́й |
дакляру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дакляру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
даклярава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дакляру́ю |
дакляру́ем |
| 2-я ас. |
дакляру́еш |
дакляру́еце |
| 3-я ас. |
дакляру́е |
дакляру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
даклярава́ў |
даклярава́лі |
| ж. |
даклярава́ла |
| н. |
даклярава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дакляру́й |
дакляру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даклярава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дакляра́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дакляра́цыя |
дакляра́цыі |
| Р. |
дакляра́цыі |
дакляра́цый |
| Д. |
дакляра́цыі |
дакляра́цыям |
| В. |
дакляра́цыю |
дакляра́цыі |
| Т. |
дакляра́цыяй дакляра́цыяю |
дакляра́цыямі |
| М. |
дакляра́цыі |
дакляра́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дакляро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дакляро́ўваю |
дакляро́ўваем |
| 2-я ас. |
дакляро́ўваеш |
дакляро́ўваеце |
| 3-я ас. |
дакляро́ўвае |
дакляро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дакляро́ўваў |
дакляро́ўвалі |
| ж. |
дакляро́ўвала |
| н. |
дакляро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дакляро́ўвай |
дакляро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дакляро́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.