нарадаво́льскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарадаво́льскі |
нарадаво́льская |
нарадаво́льскае |
нарадаво́льскія |
| Р. |
нарадаво́льскага |
нарадаво́льскай нарадаво́льскае |
нарадаво́льскага |
нарадаво́льскіх |
| Д. |
нарадаво́льскаму |
нарадаво́льскай |
нарадаво́льскаму |
нарадаво́льскім |
| В. |
нарадаво́льскі нарадаво́льскага |
нарадаво́льскую |
нарадаво́льскае |
нарадаво́льскія |
| Т. |
нарадаво́льскім |
нарадаво́льскай нарадаво́льскаю |
нарадаво́льскім |
нарадаво́льскімі |
| М. |
нарадаво́льскім |
нарадаво́льскай |
нарадаво́льскім |
нарадаво́льскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарадаво́льства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарадаво́льства |
| Р. |
нарадаво́льства |
| Д. |
нарадаво́льству |
| В. |
нарадаво́льства |
| Т. |
нарадаво́льствам |
| М. |
нарадаво́льстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
нарадазна́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарадазна́вец |
нарадазна́ўцы |
| Р. |
нарадазна́ўца |
нарадазна́ўцаў |
| Д. |
нарадазна́ўцу |
нарадазна́ўцам |
| В. |
нарадазна́ўца |
нарадазна́ўцаў |
| Т. |
нарадазна́ўцам |
нарадазна́ўцамі |
| М. |
нарадазна́ўцу |
нарадазна́ўцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
нарадазна́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарадазна́ўства |
| Р. |
нарадазна́ўства |
| Д. |
нарадазна́ўству |
| В. |
нарадазна́ўства |
| Т. |
нарадазна́ўствам |
| М. |
нарадазна́ўстве |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
нарадазна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарадазна́ўчы |
нарадазна́ўчая |
нарадазна́ўчае |
нарадазна́ўчыя |
| Р. |
нарадазна́ўчага |
нарадазна́ўчай нарадазна́ўчае |
нарадазна́ўчага |
нарадазна́ўчых |
| Д. |
нарадазна́ўчаму |
нарадазна́ўчай |
нарадазна́ўчаму |
нарадазна́ўчым |
| В. |
нарадазна́ўчы (неадуш.) |
нарадазна́ўчую |
нарадазна́ўчае |
нарадазна́ўчыя (неадуш.) |
| Т. |
нарадазна́ўчым |
нарадазна́ўчай нарадазна́ўчаю |
нарадазна́ўчым |
нарадазна́ўчымі |
| М. |
нарадазна́ўчым |
нарадазна́ўчай |
нарадазна́ўчым |
нарадазна́ўчых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
нарадалю́бец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарадалю́бец |
нарадалю́бцы |
| Р. |
нарадалю́бца |
нарадалю́бцаў |
| Д. |
нарадалю́бцу |
нарадалю́бцам |
| В. |
нарадалю́бца |
нарадалю́бцаў |
| Т. |
нарадалю́бцам |
нарадалю́бцамі |
| М. |
нарадалю́бцу |
нарадалю́бцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
нарадалю́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарадалю́бнасць |
| Р. |
нарадалю́бнасці |
| Д. |
нарадалю́бнасці |
| В. |
нарадалю́бнасць |
| Т. |
нарадалю́бнасцю |
| М. |
нарадалю́бнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
нарадалю́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарадалю́бства |
| Р. |
нарадалю́бства |
| Д. |
нарадалю́бству |
| В. |
нарадалю́бства |
| Т. |
нарадалю́бствам |
| М. |
нарадалю́бстве |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
нараджа́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нараджа́льнасць |
| Р. |
нараджа́льнасці |
| Д. |
нараджа́льнасці |
| В. |
нараджа́льнасць |
| Т. |
нараджа́льнасцю |
| М. |
нараджа́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.