Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

Казабро́ддзе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Казабро́ддзе
Р. Казабро́ддзя
Д. Казабро́ддзю
В. Казабро́ддзе
Т. Казабро́ддзем
М. Казабро́ддзі

казаво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. казаво́д казаво́ды
Р. казаво́да казаво́даў
Д. казаво́ду казаво́дам
В. казаво́да казаво́даў
Т. казаво́дам казаво́дамі
М. казаво́дзе казаво́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

казадо́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. казадо́й казадо́і
Р. казадо́я казадо́яў
Д. казадо́ю казадо́ям
В. казадо́я казадо́яў
Т. казадо́ем казадо́ямі
М. казадо́і казадо́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Казаза́еўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Казаза́еўка
Р. Казаза́еўкі
Д. Казаза́еўцы
В. Казаза́еўку
Т. Казаза́еўкай
Казаза́еўкаю
М. Казаза́еўцы

каза́к

‘чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каза́к казакі́
каза́кі
Р. казака́ казако́ў
каза́каў
Д. казаку́ казака́м
каза́кам
В. казака́ казако́ў
каза́каў
Т. казако́м казака́мі
каза́камі
М. казаку́ казака́х
каза́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

каза́к

‘танец’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. каза́к
Р. казака́
Д. казаку́
В. каза́к
Т. казако́м
М. казаку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

казакава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. казаку́ю казаку́ем
2-я ас. казаку́еш казаку́еце
3-я ас. казаку́е казаку́юць
Прошлы час
м. казакава́ў казакава́лі
ж. казакава́ла
н. казакава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час казаку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Казакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Казакі́
Р. Казако́ў
Д. Казака́м
В. Казакі́
Т. Казака́мі
М. Казака́х

казакі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. казакі́н казакі́ны
Р. казакі́на казакі́наў
Д. казакі́ну казакі́нам
В. казакі́н казакі́ны
Т. казакі́нам казакі́намі
М. казакі́не казакі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

казакі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. казакі́нны казакі́нная казакі́ннае казакі́нныя
Р. казакі́ннага казакі́ннай
казакі́ннае		 казакі́ннага казакі́нных
Д. казакі́ннаму казакі́ннай казакі́ннаму казакі́нным
В. казакі́нны
казакі́ннага		 казакі́нную казакі́ннае казакі́нныя
казакі́нных
Т. казакі́нным казакі́ннай
казакі́ннаю		 казакі́нным казакі́ннымі
М. казакі́нным казакі́ннай казакі́нным казакі́нных

Крыніцы: tsblm1996.