Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

глютэ́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глютэ́н глютэ́ны
Р. глютэ́ну глютэ́наў
Д. глютэ́ну глютэ́нам
В. глютэ́н глютэ́ны
Т. глютэ́нам глютэ́намі
М. глютэ́не глютэ́нах

глютэ́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. глютэ́н
Р. глютэ́ну
Д. глютэ́ну
В. глютэ́н
Т. глютэ́нам
М. глютэ́не

Крыніцы: piskunou2012.

глютэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глютэ́навы глютэ́навая глютэ́навае глютэ́навыя
Р. глютэ́навага глютэ́навай
глютэ́навае
глютэ́навага глютэ́навых
Д. глютэ́наваму глютэ́навай глютэ́наваму глютэ́навым
В. глютэ́навы (неадуш.)
глютэ́навага (адуш.)
глютэ́навую глютэ́навае глютэ́навыя (неадуш.)
глютэ́навых (адуш.)
Т. глютэ́навым глютэ́навай
глютэ́наваю
глютэ́навым глютэ́навымі
М. глютэ́навым глютэ́навай глютэ́навым глютэ́навых

Крыніцы: piskunou2012.

глюці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. глюці́н
Р. глюці́ну
Д. глюці́ну
В. глюці́н
Т. глюці́нам
М. глюці́не

Крыніцы: piskunou2012.

глюці́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глюці́навы глюці́навая глюці́навае глюці́навыя
Р. глюці́навага глюці́навай
глюці́навае
глюці́навага глюці́навых
Д. глюці́наваму глюці́навай глюці́наваму глюці́навым
В. глюці́навы (неадуш.)
глюці́навага (адуш.)
глюці́навую глюці́навае глюці́навыя (неадуш.)
глюці́навых (адуш.)
Т. глюці́навым глюці́навай
глюці́наваю
глюці́навым глюці́навымі
М. глюці́навым глюці́навай глюці́навым глюці́навых

Крыніцы: piskunou2012.

глю́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
глю́чна глючне́й -

глю́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глю́чны глю́чная глю́чнае глю́чныя
Р. глю́чнага глю́чнай
глю́чнае
глю́чнага глю́чных
Д. глю́чнаму глю́чнай глю́чнаму глю́чным
В. глю́чны (неадуш.)
глю́чнага (адуш.)
глю́чную глю́чнае глю́чныя (неадуш.)
глю́чных (адуш.)
Т. глю́чным глю́чнай
глю́чнаю
глю́чным глю́чнымі
М. глю́чным глю́чнай глю́чным глю́чных

Крыніцы: piskunou2012.

глядаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. глядаві́ца
Р. глядаві́цы
Д. глядаві́цы
В. глядаві́цу
Т. глядаві́цай
глядаві́цаю
М. глядаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

глядаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. глядаві́ца
Р. глядаві́цы
Д. глядаві́цы
В. глядаві́цу
Т. глядаві́цай
глядаві́цаю
М. глядаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

глядаві́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глядаві́цкі глядаві́цкая глядаві́цкае глядаві́цкія
Р. глядаві́цкага глядаві́цкай
глядаві́цкае
глядаві́цкага глядаві́цкіх
Д. глядаві́цкаму глядаві́цкай глядаві́цкаму глядаві́цкім
В. глядаві́цкі (неадуш.)
глядаві́цкага (адуш.)
глядаві́цкую глядаві́цкае глядаві́цкія (неадуш.)
глядаві́цкіх (адуш.)
Т. глядаві́цкім глядаві́цкай
глядаві́цкаю
глядаві́цкім глядаві́цкімі
М. глядаві́цкім глядаві́цкай глядаві́цкім глядаві́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.