Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

картапля́нік

‘аладка; асоба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. картапля́нік картапля́нікі
Р. картапля́ніка картапля́нікаў
Д. картапля́ніку картапля́нікам
В. картапля́нік картапля́нікі
Т. картапля́нікам картапля́нікамі
М. картапля́ніку картапля́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

картапля́нік

‘бацвінне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. картапля́нік картапля́нікі
Р. картапля́ніку картапля́нікаў
Д. картапля́ніку картапля́нікам
В. картапля́нік картапля́нікі
Т. картапля́нікам картапля́нікамі
М. картапля́ніку картапля́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

картапля́нішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. картапля́нішча картапля́нішчы
Р. картапля́нішча картапля́нішч
картапля́нішчаў
Д. картапля́нішчу картапля́нішчам
В. картапля́нішча картапля́нішчы
Т. картапля́нішчам картапля́нішчамі
М. картапля́нішчы картапля́нішчах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

картапля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. картапля́ны картапля́ная картапля́нае картапля́ныя
Р. картапля́нага картапля́най
картапля́нае		 картапля́нага картапля́ных
Д. картапля́наму картапля́най картапля́наму картапля́ным
В. картапля́ны (неадуш.)
картапля́нага (адуш.)		 картапля́ную картапля́нае картапля́ныя (неадуш.)
картапля́ных (адуш.)
Т. картапля́ным картапля́най
картапля́наю		 картапля́ным картапля́нымі
М. картапля́ным картапля́най картапля́ным картапля́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ка́ртар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ртар ка́ртары
Р. ка́ртара ка́ртараў
Д. ка́ртару ка́ртарам
В. ка́ртар ка́ртары
Т. ка́ртарам ка́ртарамі
М. ка́ртары ка́ртарах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

картасклада́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. картасклада́льны картасклада́льная картасклада́льнае картасклада́льныя
Р. картасклада́льнага картасклада́льнай
картасклада́льнае		 картасклада́льнага картасклада́льных
Д. картасклада́льнаму картасклада́льнай картасклада́льнаму картасклада́льным
В. картасклада́льны (неадуш.)
картасклада́льнага (адуш.)		 картасклада́льную картасклада́льнае картасклада́льныя (неадуш.)
картасклада́льных (адуш.)
Т. картасклада́льным картасклада́льнай
картасклада́льнаю		 картасклада́льным картасклада́льнымі
М. картасклада́льным картасклада́льнай картасклада́льным картасклада́льных

Крыніцы: piskunou2012.

картасхе́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. картасхе́ма картасхе́мы
Р. картасхе́мы картасхе́м
Д. картасхе́ме картасхе́мам
В. картасхе́му картасхе́мы
Т. картасхе́май
картасхе́маю		 картасхе́мамі
М. картасхе́ме картасхе́мах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

картатэ́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. картатэ́ка картатэ́кі
Р. картатэ́кі картатэ́к
Д. картатэ́цы картатэ́кам
В. картатэ́ку картатэ́кі
Т. картатэ́кай
картатэ́каю		 картатэ́камі
М. картатэ́цы картатэ́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

картатэ́кар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. картатэ́кар картатэ́кары
Р. картатэ́кара картатэ́караў
Д. картатэ́кару картатэ́карам
В. картатэ́кара картатэ́караў
Т. картатэ́карам картатэ́карамі
М. картатэ́кару картатэ́карах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

картатэ́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. картатэ́тчык картатэ́тчыкі
Р. картатэ́тчыка картатэ́тчыкаў
Д. картатэ́тчыку картатэ́тчыкам
В. картатэ́тчыка картатэ́тчыкаў
Т. картатэ́тчыкам картатэ́тчыкамі
М. картатэ́тчыку картатэ́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.