Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дабро́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дабро́тна дабро́тней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дабро́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дабро́тнасць
Р. дабро́тнасці
Д. дабро́тнасці
В. дабро́тнасць
Т. дабро́тнасцю
М. дабро́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дабро́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабро́тны дабро́тная дабро́тнае дабро́тныя
Р. дабро́тнага дабро́тнай
дабро́тнае		 дабро́тнага дабро́тных
Д. дабро́тнаму дабро́тнай дабро́тнаму дабро́тным
В. дабро́тны (неадуш.)
дабро́тнага (адуш.)		 дабро́тную дабро́тнае дабро́тныя (неадуш.)
дабро́тных (адуш.)
Т. дабро́тным дабро́тнай
дабро́тнаю		 дабро́тным дабро́тнымі
М. дабро́тным дабро́тнай дабро́тным дабро́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дабро́ты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дабро́ты
Р. дабро́т
Д. дабро́там
В. дабро́ты
Т. дабро́тамі
М. дабро́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дабро́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дабро́ціна
Р. Дабро́ціна
Д. Дабро́ціну
В. Дабро́ціна
Т. Дабро́цінам
М. Дабро́ціне

дабру́джскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабру́джскі дабру́джская дабру́джскае дабру́джскія
Р. дабру́джскага дабру́джскай
дабру́джскае		 дабру́джскага дабру́джскіх
Д. дабру́джскаму дабру́джскай дабру́джскаму дабру́джскім
В. дабру́джскі (неадуш.)
дабру́джскага (адуш.)		 дабру́джскую дабру́джскае дабру́джскія (неадуш.)
дабру́джскіх (адуш.)
Т. дабру́джскім дабру́джскай
дабру́джскаю		 дабру́джскім дабру́джскімі
М. дабру́джскім дабру́джскай дабру́джскім дабру́джскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дабрукава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабрукава́ны дабрукава́ная дабрукава́нае дабрукава́ныя
Р. дабрукава́нага дабрукава́най
дабрукава́нае		 дабрукава́нага дабрукава́ных
Д. дабрукава́наму дабрукава́най дабрукава́наму дабрукава́ным
В. дабрукава́ны (неадуш.)
дабрукава́нага (адуш.)		 дабрукава́ную дабрукава́нае дабрукава́ныя (неадуш.)
дабрукава́ных (адуш.)
Т. дабрукава́ным дабрукава́най
дабрукава́наю		 дабрукава́ным дабрукава́нымі
М. дабрукава́ным дабрукава́най дабрукава́ным дабрукава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дабрукава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабрукава́ны дабрукава́ная дабрукава́нае дабрукава́ныя
Р. дабрукава́нага дабрукава́най
дабрукава́нае		 дабрукава́нага дабрукава́ных
Д. дабрукава́наму дабрукава́най дабрукава́наму дабрукава́ным
В. дабрукава́ны (неадуш.)
дабрукава́нага (адуш.)		 дабрукава́ную дабрукава́нае дабрукава́ныя (неадуш.)
дабрукава́ных (адуш.)
Т. дабрукава́ным дабрукава́най
дабрукава́наю		 дабрукава́ным дабрукава́нымі
М. дабрукава́ным дабрукава́най дабрукава́ным дабрукава́ных

Кароткая форма: дабрукава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дабрукава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дабруку́ю дабруку́ем
2-я ас. дабруку́еш дабруку́еце
3-я ас. дабруку́е дабруку́юць
Прошлы час
м. дабрукава́ў дабрукава́лі
ж. дабрукава́ла
н. дабрукава́ла
Загадны лад
2-я ас. дабруку́й дабруку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дабрукава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дабруко́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабруко́ваны дабруко́ваная дабруко́ванае дабруко́ваныя
Р. дабруко́ванага дабруко́ванай
дабруко́ванае		 дабруко́ванага дабруко́ваных
Д. дабруко́ванаму дабруко́ванай дабруко́ванаму дабруко́ваным
В. дабруко́ваны
дабруко́ванага		 дабруко́ваную дабруко́ванае дабруко́ваныя
дабруко́ваных
Т. дабруко́ваным дабруко́ванай
дабруко́ванаю		 дабруко́ваным дабруко́ванымі
М. дабруко́ваным дабруко́ванай дабруко́ваным дабруко́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012.