напу́хлы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напу́хлы |
напу́хлая |
напу́хлае |
напу́хлыя |
| Р. |
напу́хлага |
напу́хлай напу́хлае |
напу́хлага |
напу́хлых |
| Д. |
напу́хламу |
напу́хлай |
напу́хламу |
напу́хлым |
| В. |
напу́хлы (неадуш.) напу́хлага (адуш.) |
напу́хлую |
напу́хлае |
напу́хлыя (неадуш.) напу́хлых (адуш.) |
| Т. |
напу́хлым |
напу́хлай напу́хлаю |
напу́хлым |
напу́хлымі |
| М. |
напу́хлым |
напу́хлай |
напу́хлым |
напу́хлых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напу́хнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напу́хну |
напу́хнем |
| 2-я ас. |
напу́хнеш |
напу́хнеце |
| 3-я ас. |
напу́хне |
напу́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
напу́х |
напу́хлі |
| ж. |
напу́хла |
| н. |
напу́хла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напу́хшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напу́чаны |
напу́чаная |
напу́чанае |
напу́чаныя |
| Р. |
напу́чанага |
напу́чанай напу́чанае |
напу́чанага |
напу́чаных |
| Д. |
напу́чанаму |
напу́чанай |
напу́чанаму |
напу́чаным |
| В. |
напу́чаны (неадуш.) напу́чанага (адуш.) |
напу́чаную |
напу́чанае |
напу́чаныя (неадуш.) напу́чаных (адуш.) |
| Т. |
напу́чаным |
напу́чанай напу́чанаю |
напу́чаным |
напу́чанымі |
| М. |
напу́чаным |
напу́чанай |
напу́чаным |
напу́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
напу́чыць
‘успучыць, выставіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напу́чу |
напу́чым |
| 2-я ас. |
напу́чыш |
напу́чыце |
| 3-я ас. |
напу́чыць |
напу́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
напу́чыў |
напу́чылі |
| ж. |
напу́чыла |
| н. |
напу́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напу́ч |
напу́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напу́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напу́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напу́шчаны |
напу́шчаная |
напу́шчанае |
напу́шчаныя |
| Р. |
напу́шчанага |
напу́шчанай напу́шчанае |
напу́шчанага |
напу́шчаных |
| Д. |
напу́шчанаму |
напу́шчанай |
напу́шчанаму |
напу́шчаным |
| В. |
напу́шчаны (неадуш.) напу́шчанага (адуш.) |
напу́шчаную |
напу́шчанае |
напу́шчаныя (неадуш.) напу́шчаных (адуш.) |
| Т. |
напу́шчаным |
напу́шчанай напу́шчанаю |
напу́шчаным |
напу́шчанымі |
| М. |
напу́шчаным |
напу́шчанай |
напу́шчаным |
напу́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
напу́шыць
‘зрабіць поўным, надуць, узрыхліць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напу́шу |
напу́шым |
| 2-я ас. |
напу́шыш |
напу́шыце |
| 3-я ас. |
напу́шыць |
напу́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
напу́шыў |
напу́шылі |
| ж. |
напу́шыла |
| н. |
напу́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напу́ш |
напу́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напу́шыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
напушэ́нне |
| Р. |
напушэ́ння |
| Д. |
напушэ́нню |
| В. |
напушэ́нне |
| Т. |
напушэ́ннем |
| М. |
напушэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.