Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

Глушы́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Глушы́ца
Р. Глушы́цы
Д. Глушы́цы
В. Глушы́цу
Т. Глушы́цай
Глушы́цаю
М. Глушы́цы

глушы́цель

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глушы́цель глушы́целі
Р. глушы́целя глушы́целяў
Д. глушы́целю глушы́целям
В. глушы́цель глушы́целі
Т. глушы́целем глушы́целямі
М. глушы́целі глушы́целях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глушы́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. глу́шыцца глу́шацца
Прошлы час
м. глушы́ўся глушы́ліся
ж. глушы́лася
н. глушы́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

глушы́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. глушу́ глу́шым
2-я ас. глу́шыш глу́шыце
3-я ас. глу́шыць глу́шаць
Прошлы час
м. глушы́ў глушы́лі
ж. глушы́ла
н. глушы́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час глу́шачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глушэ́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глушэ́йшы глушэ́йшая глушэ́йшае глушэ́йшыя
Р. глушэ́йшага глушэ́йшай
глушэ́йшае		 глушэ́йшага глушэ́йшых
Д. глушэ́йшаму глушэ́йшай глушэ́йшаму глушэ́йшым
В. глушэ́йшы (неадуш.)
глушэ́йшага (адуш.)		 глушэ́йшую глушэ́йшае глушэ́йшыя (неадуш.)
глушэ́йшых (адуш.)
Т. глушэ́йшым глушэ́йшай
глушэ́йшаю		 глушэ́йшым глушэ́йшымі
М. глушэ́йшым глушэ́йшай глушэ́йшым глушэ́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

глушэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. глушэ́нне
Р. глушэ́ння
Д. глушэ́нню
В. глушэ́нне
Т. глушэ́ннем
М. глушэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глушэ́ц

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глушэ́ц глушцы́
Р. глушца́ глушцо́ў
Д. глушцу́ глушца́м
В. глушца́ глушцо́ў
Т. глушцо́м глушца́мі
М. глушцы́ глушца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глушэ́ц

‘глухі чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. глушэ́ц глушцы́
Р. глушца́ глушцо́ў
Д. глушцу́ глушца́м
В. глушца́ глушцо́ў
Т. глушцо́м глушца́мі
М. глушцу́ глушца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глушэ́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Глушэ́ц
Р. Глушца́
Д. Глушцу́
В. Глушэ́ц
Т. Глушцо́м
М. Глушцы́

глушэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. глушэ́ю глушэ́ем
2-я ас. глушэ́еш глушэ́еце
3-я ас. глушэ́е глушэ́юць
Прошлы час
м. глушэ́ў глушэ́лі
ж. глушэ́ла
н. глушэ́ла
Загадны лад
2-я ас. глушэ́й глушэ́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час глушэ́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.