глушану́ць
‘прыглушыць, ударыць каго-небудзь; ударам па лёдзе або падводным выбухам давесці рыбу да стану здранцвення’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| глушану́ | глушанё́м | |
| глушане́ш | глушаняце́ | |
| глушане́ | глушану́ць | |
| Прошлы час | ||
| глушану́ў | глушану́лі | |
| глушану́ла | ||
| глушану́ла | ||
| Загадны лад | ||
| глушані́ | глушані́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| глушану́ўшы | ||
Крыніцы:
глу́шаны
прыметнік, якасны
| глу́шаны | глу́шаная | глу́шанае | глу́шаныя | |
| глу́шанага | глу́шанай глу́шанае |
глу́шанага | глу́шаных | |
| глу́шанаму | глу́шанай | глу́шанаму | глу́шаным | |
| глу́шаны ( глу́шанага ( |
глу́шаную | глу́шанае | глу́шаныя ( глу́шаных ( |
|
| глу́шаным | глу́шанай глу́шанаю |
глу́шаным | глу́шанымі | |
| глу́шаным | глу́шанай | глу́шаным | глу́шаных | |
Крыніцы:
глу́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| глу́шаны | глу́шаная | глу́шанае | глу́шаныя | |
| глу́шанага | глу́шанай глу́шанае |
глу́шанага | глу́шаных | |
| глу́шанаму | глу́шанай | глу́шанаму | глу́шаным | |
| глу́шаны ( глу́шанага ( |
глу́шаную | глу́шанае | глу́шаныя ( глу́шаных ( |
|
| глу́шаным | глу́шанай глу́шанаю |
глу́шаным | глу́шанымі | |
| глу́шаным | глу́шанай | глу́шаным | глу́шаных | |
Крыніцы:
глушаня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
| глушаня́ | глушаня́ты | |
| глушаня́ці | глушаня́т | |
| глушаня́ці | глушаня́там | |
| глушаня́ | глушаня́т | |
| глушанё́м | глушаня́тамі | |
| глушаня́ці | глушаня́тах |
Іншыя варыянты: глушанё́.
Крыніцы:
Глу́шка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Глу́шка | |
| Глу́шкі | |
| Глу́шцы | |
| Глу́шку | |
| Глу́шкай Глу́шкаю |
|
| Глу́шцы |
глу́шкавіцкі
прыметнік, адносны
| глу́шкавіцкі | глу́шкавіцкая | глу́шкавіцкае | глу́шкавіцкія | |
| глу́шкавіцкага | глу́шкавіцкай глу́шкавіцкае |
глу́шкавіцкага | глу́шкавіцкіх | |
| глу́шкавіцкаму | глу́шкавіцкай | глу́шкавіцкаму | глу́шкавіцкім | |
| глу́шкавіцкі ( глу́шкавіцкага ( |
глу́шкавіцкую | глу́шкавіцкае | глу́шкавіцкія ( глу́шкавіцкіх ( |
|
| глу́шкавіцкім | глу́шкавіцкай глу́шкавіцкаю |
глу́шкавіцкім | глу́шкавіцкімі | |
| глу́шкавіцкім | глу́шкавіцкай | глу́шкавіцкім | глу́шкавіцкіх | |
Крыніцы:
Глу́шкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Глу́шкавічы | |
| Глу́шкавіч Глу́шкавічаў |
|
| Глу́шкавічам | |
| Глу́шкавічы | |
| Глу́шкавічамі | |
| Глу́шкавічах |
Глушкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Глушкі́ | |
| Глушко́ў | |
| Глушка́м | |
| Глушкі́ | |
| Глушка́мі | |
| Глушка́х |
Глу́шнева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Глу́шнева | |
| Глу́шнева | |
| Глу́шневу | |
| Глу́шнева | |
| Глу́шневам | |
| Глу́шневе |
Глушні́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Глушні́ | |
| Глушнё́ў | |
| Глушня́м | |
| Глушні́ | |
| Глушня́мі | |
| Глушня́х |