Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

глу́хасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. глу́хасць
Р. глу́хасці
Д. глу́хасці
В. глу́хасць
Т. глу́хасцю
М. глу́хасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

глухата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. глухата́
Р. глухаты́
Д. глухаце́
В. глухату́
Т. глухато́й
глухато́ю
М. глухаце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глу́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Глу́хаўка
Р. Глу́хаўкі
Д. Глу́хаўцы
В. Глу́хаўку
Т. Глу́хаўкай
Глу́хаўкаю
М. Глу́хаўцы

глуха́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. глуха́я глухі́я
Р. глухо́й глухі́х
Д. глухо́й глухі́м
В. глуху́ю глухі́х (адуш.)
Т. глухо́й
глухо́ю		 глухі́мі
М. глухо́й глухі́х

Крыніцы: krapivabr2012.

глухе́нька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
глухе́нька - -

Крыніцы: piskunou2012.

глухе́нькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глухе́нькі глухе́нькая глухе́нькае глухе́нькія
Р. глухе́нькага глухе́нькай
глухе́нькае		 глухе́нькага глухе́нькіх
Д. глухе́нькаму глухе́нькай глухе́нькаму глухе́нькім
В. глухе́нькі (неадуш.)
глухе́нькага (адуш.)		 глухе́нькую глухе́нькае глухе́нькія (неадуш.)
глухе́нькіх (адуш.)
Т. глухе́нькім глухе́нькай
глухе́нькаю		 глухе́нькім глухе́нькімі
М. глухе́нькім глухе́нькай глухе́нькім глухе́нькіх

Крыніцы: piskunou2012.

глухі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. глухі́ глуха́я глухо́е глухі́я
Р. глухо́га глухо́й
глухо́е		 глухо́га глухі́х
Д. глухо́му глухо́й глухо́му глухі́м
В. глухі́ (неадуш.)
глухо́га (адуш.)		 глуху́ю глухо́е глухі́я (неадуш.)
глухі́х (адуш.)
Т. глухі́м глухо́й
глухо́ю		 глухі́м глухі́мі
М. глухі́м глухо́й глухі́м глухі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глухі́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. глухі́ глухі́я
Р. глухо́га глухі́х
Д. глухо́му глухі́м
В. глухо́га (адуш.) глухі́х (адуш.)
Т. глухі́м глухі́мі
М. глухі́м глухі́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глу́хі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Глу́хі
Р. Глу́хаў
Д. Глу́хам
В. Глу́хі
Т. Глу́хамі
М. Глу́хах

глухме́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. глухме́нь
Р. глухме́ні
Д. глухме́ні
В. глухме́нь
Т. глухме́нню
М. глухме́ні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.