металахімі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
металахімі́чны |
металахімі́чная |
металахімі́чнае |
металахімі́чныя |
| Р. |
металахімі́чнага |
металахімі́чнай металахімі́чнае |
металахімі́чнага |
металахімі́чных |
| Д. |
металахімі́чнаму |
металахімі́чнай |
металахімі́чнаму |
металахімі́чным |
| В. |
металахімі́чны (неадуш.) металахімі́чнага (адуш.) |
металахімі́чную |
металахімі́чнае |
металахімі́чныя (неадуш.) металахімі́чных (адуш.) |
| Т. |
металахімі́чным |
металахімі́чнай металахімі́чнаю |
металахімі́чным |
металахімі́чнымі |
| М. |
металахімі́чным |
металахімі́чнай |
металахімі́чным |
металахімі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
металахі́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
металахі́мія |
| Р. |
металахі́міі |
| Д. |
металахі́міі |
| В. |
металахі́мію |
| Т. |
металахі́міяй металахі́міяю |
| М. |
металахі́міі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
металацэ́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
металацэ́н |
металацэ́ны |
| Р. |
металацэ́ну |
металацэ́наў |
| Д. |
металацэ́ну |
металацэ́нам |
| В. |
металацэ́н |
металацэ́ны |
| Т. |
металацэ́нам |
металацэ́намі |
| М. |
металацэ́не |
металацэ́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
металачарапі́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
металачарапі́ца |
| Р. |
металачарапі́цы |
| Д. |
металачарапі́цы |
| В. |
металачарапі́цу |
| Т. |
металачарапі́цай металачарапі́цаю |
| М. |
металачарапі́цы |
Крыніцы:
piskunou2012.
металашука́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
металашука́льнік |
металашука́льнікі |
| Р. |
металашука́льніка |
металашука́льнікаў |
| Д. |
металашука́льніку |
металашука́льнікам |
| В. |
металашука́льнік |
металашука́льнікі |
| Т. |
металашука́льнікам |
металашука́льнікамі |
| М. |
металашука́льніку |
металашука́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
металё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
металё́вы |
металё́вая |
металё́вае |
металё́выя |
| Р. |
металё́вага |
металё́вай металё́вае |
металё́вага |
металё́вых |
| Д. |
металё́ваму |
металё́вай |
металё́ваму |
металё́вым |
| В. |
металё́вы (неадуш.) металё́вага (адуш.) |
металё́вую |
металё́вае |
металё́выя (неадуш.) металё́вых (адуш.) |
| Т. |
металё́вым |
металё́вай металё́ваю |
металё́вым |
металё́вымі |
| М. |
металё́вым |
металё́вай |
металё́вым |
металё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
металі́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
металі́д |
металі́ды |
| Р. |
металі́ду |
металі́даў |
| Д. |
металі́ду |
металі́дам |
| В. |
металі́д |
металі́ды |
| Т. |
металі́дам |
металі́дамі |
| М. |
металі́дзе |
металі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.