глуздану́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
глуздану́ты |
глуздану́тая |
глуздану́тае |
глуздану́тыя |
| Р. |
глуздану́тага |
глуздану́тай глуздану́тае |
глуздану́тага |
глуздану́тых |
| Д. |
глуздану́таму |
глуздану́тай |
глуздану́таму |
глуздану́тым |
| В. |
глуздану́ты (неадуш.) глуздану́тага (адуш.) |
глуздану́тую |
глуздану́тае |
глуздану́тыя (неадуш.) глуздану́тых (адуш.) |
| Т. |
глуздану́тым |
глуздану́тай глуздану́таю |
глуздану́тым |
глуздану́тымі |
| М. |
глуздану́тым |
глуздану́тай |
глуздану́тым |
глуздану́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
глуздану́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глуздану́ся |
глузданё́мся |
| 2-я ас. |
глуздане́шся |
глузданяце́ся |
| 3-я ас. |
глуздане́цца |
глуздану́цца |
| Прошлы час |
| м. |
глуздану́ўся |
глуздану́ліся |
| ж. |
глуздану́лася |
| н. |
глуздану́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глуздані́ся |
глуздані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
глуздану́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
глуздану́ць
‘ударыць па галаве каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глуздану́ |
глузданё́м |
| 2-я ас. |
глуздане́ш |
глузданяце́ |
| 3-я ас. |
глуздане́ |
глуздану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
глуздану́ў |
глуздану́лі |
| ж. |
глуздану́ла |
| н. |
глуздану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глуздані́ |
глуздані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
глуздану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
глузда́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глузда́ю |
глузда́ем |
| 2-я ас. |
глузда́еш |
глузда́еце |
| 3-я ас. |
глузда́е |
глузда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
глузда́ў |
глузда́лі |
| ж. |
глузда́ла |
| н. |
глузда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глузда́й |
глузда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
глузда́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
глуздзі́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глузджу́ся |
глуздзі́мся |
| 2-я ас. |
глуздзі́шся |
глуздзіце́ся |
| 3-я ас. |
глуздзі́цца |
глуздзя́цца |
| Прошлы час |
| м. |
глуздзі́ўся |
глуздзі́ліся |
| ж. |
глуздзі́лася |
| н. |
глуздзі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глуздзі́ся |
глуздзі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
глуздзячы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
глуздзі́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глузджу́ |
глуздзі́м |
| 2-я ас. |
глуздзі́ш |
глуздзіце́ |
| 3-я ас. |
глуздзі́ць |
глуздзя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
глуздзі́ў |
глуздзі́лі |
| ж. |
глуздзі́ла |
| н. |
глуздзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глуздзі́ |
глуздзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
глуздзячы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
глу́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
глу́м |
| Р. |
глу́му |
| Д. |
глу́му |
| В. |
глу́м |
| Т. |
глу́мам |
| М. |
глу́ме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
глумава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
глумава́нне |
| Р. |
глумава́ння |
| Д. |
глумава́нню |
| В. |
глумава́нне |
| Т. |
глумава́ннем |
| М. |
глумава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.