Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

ка́ркат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ка́ркат
Р. ка́ркату
Д. ка́ркату
В. ка́ркат
Т. ка́ркатам
М. ка́ркаце

Крыніцы: piskunou2012.

ка́ркаць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ка́ркаю ка́ркаем
2-я ас. ка́ркаеш ка́ркаеце
3-я ас. ка́ркае ка́ркаюць
Прошлы час
м. ка́ркаў ка́ркалі
ж. ка́ркала
н. ка́ркала
Загадны лад
2-я ас. ка́ркай ка́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ка́ркаючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каркеня́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каркеня́ты
Р. Каркеня́т
Каркеня́таў
Д. Каркеня́там
В. Каркеня́ты
Т. Каркеня́тамі
М. Каркеня́тах

ка́ркі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ка́ркі
Р. ка́ркаў
Д. ка́ркам
В. ка́ркі
Т. ка́ркамі
М. ка́рках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карклі́нскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Карклі́нскія
Р. Карклі́нскіх
Д. Карклі́нскім
В. Карклі́нскія
Т. Карклі́нскімі
М. Карклі́нскіх

ка́ркнуць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ка́ркну ка́ркнем
2-я ас. ка́ркнеш ка́ркнеце
3-я ас. ка́ркне ка́ркнуць
Прошлы час
м. ка́ркнуў ка́ркнулі
ж. ка́ркнула
н. ка́ркнула
Загадны лад
2-я ас. ка́ркні ка́ркніце
Дзеепрыслоўе
прош. час ка́ркнуўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карко́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карко́ўнік карко́ўнікі
Р. карко́ўніка карко́ўнікаў
Д. карко́ўніку карко́ўнікам
В. карко́ўнік карко́ўнікі
Т. карко́ўнікам карко́ўнікамі
М. карко́ўніку карко́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

Каркуця́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каркуця́ны
Р. Каркуця́н
Каркуця́наў
Д. Каркуця́нам
В. Каркуця́ны
Т. Каркуця́намі
М. Каркуця́нах

Ка́рл

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ка́рл Ка́рлы
Р. Ка́рла Ка́рлаў
Д. Ка́рлу Ка́рлам
В. Ка́рла Ка́рлаў
Т. Ка́рлам Ка́рламі
М. Ка́рле Ка́рлах

карлава́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карлава́рскі карлава́рская карлава́рскае карлава́рскія
Р. карлава́рскага карлава́рскай
карлава́рскае		 карлава́рскага карлава́рскіх
Д. карлава́рскаму карлава́рскай карлава́рскаму карлава́рскім
В. карлава́рскі (неадуш.)
карлава́рскага (адуш.)		 карлава́рскую карлава́рскае карлава́рскія (неадуш.)
карлава́рскіх (адуш.)
Т. карлава́рскім карлава́рскай
карлава́рскаю		 карлава́рскім карлава́рскімі
М. карлава́рскім карлава́рскай карлава́рскім карлава́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.