Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Во́рнішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Во́рнішкі
Р. Во́рнішак
Во́рнішкаў
Д. Во́рнішкам
В. Во́рнішкі
Т. Во́рнішкамі
М. Во́рнішках

во́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́рны во́рная во́рнае во́рныя
Р. во́рнага во́рнай
во́рнае		 во́рнага во́рных
Д. во́рнаму во́рнай во́рнаму во́рным
В. во́рны (неадуш.)
во́рнага (адуш.)		 во́рную во́рнае во́рныя (неадуш.)
во́рных (адуш.)
Т. во́рным во́рнай
во́рнаю		 во́рным во́рнымі
М. во́рным во́рнай во́рным во́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

во́рс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. во́рс
Р. во́рсу
Д. во́рсу
В. во́рс
Т. во́рсам
М. во́рсе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

во́рсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́рсавы во́рсавая во́рсавае во́рсавыя
Р. во́рсавага во́рсавай
во́рсавае		 во́рсавага во́рсавых
Д. во́рсаваму во́рсавай во́рсаваму во́рсавым
В. во́рсавы (неадуш.)
во́рсавага (адуш.)		 во́рсавую во́рсавае во́рсавыя (неадуш.)
во́рсавых (адуш.)
Т. во́рсавым во́рсавай
во́рсаваю		 во́рсавым во́рсавымі
М. во́рсавым во́рсавай во́рсавым во́рсавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

во́рсаць

‘біць чым-небудзь вострым, калоць, пароць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. во́рсаю во́рсаем
2-я ас. во́рсаеш во́рсаеце
3-я ас. во́рсае во́рсаюць
Прошлы час
м. во́рсаў во́рсалі
ж. во́рсала
н. во́рсала
Загадны лад
2-я ас. во́рсай во́рсайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час во́рсаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Во́рцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Во́рцы
Р. Во́рцаў
Д. Во́рцам
В. Во́рцы
Т. Во́рцамі
М. Во́рцах

во́рчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. во́рчык во́рчыкі
Р. во́рчыка во́рчыкаў
Д. во́рчыку во́рчыкам
В. во́рчык во́рчыкі
Т. во́рчыкам во́рчыкамі
М. во́рчыку во́рчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

во́рчыкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́рчыкавы во́рчыкавая во́рчыкавае во́рчыкавыя
Р. во́рчыкавага во́рчыкавай
во́рчыкавае		 во́рчыкавага во́рчыкавых
Д. во́рчыкаваму во́рчыкавай во́рчыкаваму во́рчыкавым
В. во́рчыкавы (неадуш.)
во́рчыкавага (адуш.)		 во́рчыкавую во́рчыкавае во́рчыкавыя (неадуш.)
во́рчыкавых (адуш.)
Т. во́рчыкавым во́рчыкавай
во́рчыкаваю		 во́рчыкавым во́рчыкавымі
М. во́рчыкавым во́рчыкавай во́рчыкавым во́рчыкавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

во́рыва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. во́рыва
Р. во́рыва
Д. во́рыву
В. во́рыва
Т. во́рывам
М. во́рыве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ворывапрыда́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ворывапрыда́тны ворывапрыда́тная ворывапрыда́тнае ворывапрыда́тныя
Р. ворывапрыда́тнага ворывапрыда́тнай
ворывапрыда́тнае		 ворывапрыда́тнага ворывапрыда́тных
Д. ворывапрыда́тнаму ворывапрыда́тнай ворывапрыда́тнаму ворывапрыда́тным
В. ворывапрыда́тны (неадуш.)
ворывапрыда́тнага (адуш.)		 ворывапрыда́тную ворывапрыда́тнае ворывапрыда́тныя (неадуш.)
ворывапрыда́тных (адуш.)
Т. ворывапрыда́тным ворывапрыда́тнай
ворывапрыда́тнаю		 ворывапрыда́тным ворывапрыда́тнымі
М. ворывапрыда́тным ворывапрыда́тнай ворывапрыда́тным ворывапрыда́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.