каржане́ць
‘абсыхаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каржане́ю |
каржане́ем |
| 2-я ас. |
каржане́еш |
каржане́еце |
| 3-я ас. |
каржане́е |
каржане́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каржане́ў |
каржане́лі |
| ж. |
каржане́ла |
| н. |
каржане́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каржане́й |
каржане́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каржане́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каржэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каржэ́ю |
каржэ́ем |
| 2-я ас. |
каржэ́еш |
каржэ́еце |
| 3-я ас. |
каржэ́е |
каржэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каржэ́ў |
каржэ́лі |
| ж. |
каржэ́ла |
| н. |
каржэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каржэ́й |
каржэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каржэ́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Карзе́ева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карзе́ева |
| Р. |
Карзе́ева |
| Д. |
Карзе́еву |
| В. |
Карзе́ева |
| Т. |
Карзе́евам |
| М. |
Карзе́еве |
карзі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карзі́на |
карзі́ны |
| Р. |
карзі́ны |
карзі́н |
| Д. |
карзі́не |
карзі́нам |
| В. |
карзі́ну |
карзі́ны |
| Т. |
карзі́най карзі́наю |
карзі́намі |
| М. |
карзі́не |
карзі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карзі́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карзі́нны |
карзі́нная |
карзі́ннае |
карзі́нныя |
| Р. |
карзі́ннага |
карзі́ннай карзі́ннае |
карзі́ннага |
карзі́нных |
| Д. |
карзі́ннаму |
карзі́ннай |
карзі́ннаму |
карзі́нным |
| В. |
карзі́нны (неадуш.) карзі́ннага (адуш.) |
карзі́нную |
карзі́ннае |
карзі́нныя (неадуш.) карзі́нных (адуш.) |
| Т. |
карзі́нным |
карзі́ннай карзі́ннаю |
карзі́нным |
карзі́ннымі |
| М. |
карзі́нным |
карзі́ннай |
карзі́нным |
карзі́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Карзуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карзуны́ |
| Р. |
Карзуно́ў |
| Д. |
Карзуна́м |
| В. |
Карзуны́ |
| Т. |
Карзуна́мі |
| М. |
Карзуна́х |
каркава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каркава́льшчык |
каркава́льшчыкі |
| Р. |
каркава́льшчыка |
каркава́льшчыкаў |
| Д. |
каркава́льшчыку |
каркава́льшчыкам |
| В. |
каркава́льшчыка |
каркава́льшчыкаў |
| Т. |
каркава́льшчыкам |
каркава́льшчыкамі |
| М. |
каркава́льшчыку |
каркава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каркава́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каркава́льшчыца |
каркава́льшчыцы |
| Р. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыц |
| Д. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыцам |
| В. |
каркава́льшчыцу |
каркава́льшчыц |
| Т. |
каркава́льшчыцай каркава́льшчыцаю |
каркава́льшчыцамі |
| М. |
каркава́льшчыцы |
каркава́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каркава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карку́ю |
карку́ем |
| 2-я ас. |
карку́еш |
карку́еце |
| 3-я ас. |
карку́е |
карку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каркава́ў |
каркава́лі |
| ж. |
каркава́ла |
| н. |
каркава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карку́й |
карку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карку́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.