глушэ́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
глушэ́йшы |
глушэ́йшая |
глушэ́йшае |
глушэ́йшыя |
| Р. |
глушэ́йшага |
глушэ́йшай глушэ́йшае |
глушэ́йшага |
глушэ́йшых |
| Д. |
глушэ́йшаму |
глушэ́йшай |
глушэ́йшаму |
глушэ́йшым |
| В. |
глушэ́йшы (неадуш.) глушэ́йшага (адуш.) |
глушэ́йшую |
глушэ́йшае |
глушэ́йшыя (неадуш.) глушэ́йшых (адуш.) |
| Т. |
глушэ́йшым |
глушэ́йшай глушэ́йшаю |
глушэ́йшым |
глушэ́йшымі |
| М. |
глушэ́йшым |
глушэ́йшай |
глушэ́йшым |
глушэ́йшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
глушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
глушэ́нне |
| Р. |
глушэ́ння |
| Д. |
глушэ́нню |
| В. |
глушэ́нне |
| Т. |
глушэ́ннем |
| М. |
глушэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
глушэ́ц
‘птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
глушэ́ц |
глушцы́ |
| Р. |
глушца́ |
глушцо́ў |
| Д. |
глушцу́ |
глушца́м |
| В. |
глушца́ |
глушцо́ў |
| Т. |
глушцо́м |
глушца́мі |
| М. |
глушцы́ |
глушца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
глушэ́ц
‘глухі чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
глушэ́ц |
глушцы́ |
| Р. |
глушца́ |
глушцо́ў |
| Д. |
глушцу́ |
глушца́м |
| В. |
глушца́ |
глушцо́ў |
| Т. |
глушцо́м |
глушца́мі |
| М. |
глушцу́ |
глушца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Глушэ́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Глушэ́ц |
| Р. |
Глушца́ |
| Д. |
Глушцу́ |
| В. |
Глушэ́ц |
| Т. |
Глушцо́м |
| М. |
Глушцы́ |
глушэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
глушэ́ю |
глушэ́ем |
| 2-я ас. |
глушэ́еш |
глушэ́еце |
| 3-я ас. |
глушэ́е |
глушэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
глушэ́ў |
глушэ́лі |
| ж. |
глушэ́ла |
| н. |
глушэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
глушэ́й |
глушэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
глушэ́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
глы́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
глы́б |
| Р. |
глы́бі |
| Д. |
глы́бі |
| В. |
глы́б |
| Т. |
глы́б’ю |
| М. |
глы́бі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
глы́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
глы́ба |
глы́бы |
| Р. |
глы́бы |
глы́б |
| Д. |
глы́бе |
глы́бам |
| В. |
глы́бу |
глы́бы |
| Т. |
глы́бай глы́баю |
глы́бамі |
| М. |
глы́бе |
глы́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
глы́бавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
глы́бавы |
глы́бавая |
глы́бавае |
глы́бавыя |
| Р. |
глы́бавага |
глы́бавай глы́бавае |
глы́бавага |
глы́бавых |
| Д. |
глы́баваму |
глы́бавай |
глы́баваму |
глы́бавым |
| В. |
глы́бавы (неадуш.) глы́бавага (адуш.) |
глы́бавую |
глы́бавае |
глы́бавыя (неадуш.) глы́бавых (адуш.) |
| Т. |
глы́бавым |
глы́бавай глы́баваю |
глы́бавым |
глы́бавымі |
| М. |
глы́бавым |
глы́бавай |
глы́бавым |
глы́бавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
глыбае́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
глыбае́д |
глыбае́ды |
| Р. |
глыбае́да |
глыбае́даў |
| Д. |
глыбае́ду |
глыбае́дам |
| В. |
глыбае́да |
глыбае́даў |
| Т. |
глыбае́дам |
глыбае́дамі |
| М. |
глыбае́дзе |
глыбае́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.