кардана́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кардана́жнік |
кардана́жнікі |
| Р. |
кардана́жніка |
кардана́жнікаў |
| Д. |
кардана́жніку |
кардана́жнікам |
| В. |
кардана́жніка |
кардана́жнікаў |
| Т. |
кардана́жнікам |
кардана́жнікамі |
| М. |
кардана́жніку |
кардана́жніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кардана́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кардана́жніца |
кардана́жніцы |
| Р. |
кардана́жніцы |
кардана́жніц |
| Д. |
кардана́жніцы |
кардана́жніцам |
| В. |
кардана́жніцу |
кардана́жніц |
| Т. |
кардана́жніцай кардана́жніцаю |
кардана́жніцамі |
| М. |
кардана́жніцы |
кардана́жніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кардана́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кардана́жны |
кардана́жная |
кардана́жнае |
кардана́жныя |
| Р. |
кардана́жнага |
кардана́жнай кардана́жнае |
кардана́жнага |
кардана́жных |
| Д. |
кардана́жнаму |
кардана́жнай |
кардана́жнаму |
кардана́жным |
| В. |
кардана́жны (неадуш.) кардана́жнага (адуш.) |
кардана́жную |
кардана́жнае |
кардана́жныя (неадуш.) кардана́жных (адуш.) |
| Т. |
кардана́жным |
кардана́жнай кардана́жнаю |
кардана́жным |
кардана́жнымі |
| М. |
кардана́жным |
кардана́жнай |
кардана́жным |
кардана́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карда́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карда́нны |
карда́нная |
карда́ннае |
карда́нныя |
| Р. |
карда́ннага |
карда́ннай карда́ннае |
карда́ннага |
карда́нных |
| Д. |
карда́ннаму |
карда́ннай |
карда́ннаму |
карда́нным |
| В. |
карда́нны (неадуш.) карда́ннага (адуш.) |
карда́нную |
карда́ннае |
карда́нныя (неадуш.) карда́нных (адуш.) |
| Т. |
карда́нным |
карда́ннай карда́ннаю |
карда́нным |
карда́ннымі |
| М. |
карда́нным |
карда́ннай |
карда́нным |
карда́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́рдар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́рдар |
ка́рдары |
| Р. |
ка́рдара |
ка́рдараў |
| Д. |
ка́рдару |
ка́рдарам |
| В. |
ка́рдара |
ка́рдараў |
| Т. |
ка́рдарам |
ка́рдарамі |
| М. |
ка́рдару |
ка́рдарах |
Крыніцы:
sbm2012.
кардаро́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кардаро́н |
| Р. |
кардаро́ну |
| Д. |
кардаро́ну |
| В. |
кардаро́н |
| Т. |
кардаро́нам |
| М. |
кардаро́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́рдарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́рдарства |
| Р. |
ка́рдарства |
| Д. |
ка́рдарству |
| В. |
ка́рдарства |
| Т. |
ка́рдарствам |
| М. |
ка́рдарстве |
Крыніцы:
sbm2012.
кардасту́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кардасту́жка |
кардасту́жкі |
| Р. |
кардасту́жкі |
кардасту́жак |
| Д. |
кардасту́жцы |
кардасту́жкам |
| В. |
кардасту́жку |
кардасту́жкі |
| Т. |
кардасту́жкай кардасту́жкаю |
кардасту́жкамі |
| М. |
кардасту́жцы |
кардасту́жках |
Крыніцы:
piskunou2012.