пратэста́нцка-правасла́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэста́нцка-правасла́ўны |
пратэста́нцка-правасла́ўная |
пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўныя |
| Р. |
пратэста́нцка-правасла́ўнага |
пратэста́нцка-правасла́ўнай
пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўнага |
пратэста́нцка-правасла́ўных |
| Д. |
пратэста́нцка-правасла́ўнаму |
пратэста́нцка-правасла́ўнай |
пратэста́нцка-правасла́ўнаму |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
| В. |
пратэста́нцка-правасла́ўны (неадуш.)
пратэста́нцка-правасла́ўнага (адуш.) |
пратэста́нцка-правасла́ўную |
пратэста́нцка-правасла́ўнае |
пратэста́нцка-правасла́ўныя (неадуш.)
пратэста́нцка-правасла́ўных (адуш.) |
| Т. |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнай
пратэста́нцка-правасла́ўнаю |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнымі |
| М. |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўнай |
пратэста́нцка-правасла́ўным |
пратэста́нцка-правасла́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
пратэста́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэста́нцкі |
пратэста́нцкая |
пратэста́нцкае |
пратэста́нцкія |
| Р. |
пратэста́нцкага |
пратэста́нцкай
пратэста́нцкае |
пратэста́нцкага |
пратэста́нцкіх |
| Д. |
пратэста́нцкаму |
пратэста́нцкай |
пратэста́нцкаму |
пратэста́нцкім |
| В. |
пратэста́нцкі (неадуш.)
пратэста́нцкага (адуш.) |
пратэста́нцкую |
пратэста́нцкае |
пратэста́нцкія (неадуш.)
пратэста́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкай
пратэста́нцкаю |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкімі |
| М. |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкай |
пратэста́нцкім |
пратэста́нцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэста́нцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пратэста́нцтва |
| Р. |
пратэста́нцтва |
| Д. |
пратэста́нцтву |
| В. |
пратэста́нцтва |
| Т. |
пратэста́нцтвам |
| М. |
пратэста́нцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэсту́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэсту́ючы |
пратэсту́ючая |
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючыя |
| Р. |
пратэсту́ючага |
пратэсту́ючай
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючага |
пратэсту́ючых |
| Д. |
пратэсту́ючаму |
пратэсту́ючай |
пратэсту́ючаму |
пратэсту́ючым |
| В. |
пратэсту́ючы (неадуш.)
пратэсту́ючага (адуш.) |
пратэсту́ючую |
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючыя (неадуш.)
пратэсту́ючых (адуш.) |
| Т. |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючай
пратэсту́ючаю |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючымі |
| М. |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючай |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
пратэсту́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэсту́ючы |
пратэсту́ючая |
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючыя |
| Р. |
пратэсту́ючага |
пратэсту́ючай
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючага |
пратэсту́ючых |
| Д. |
пратэсту́ючаму |
пратэсту́ючай |
пратэсту́ючаму |
пратэсту́ючым |
| В. |
пратэсту́ючы (неадуш.)
пратэсту́ючага (адуш.) |
пратэсту́ючую |
пратэсту́ючае |
пратэсту́ючыя (неадуш.)
пратэсту́ючых (адуш.) |
| Т. |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючай
пратэсту́ючаю |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючымі |
| М. |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючай |
пратэсту́ючым |
пратэсту́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
пратэсці́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пратэсці́рую |
пратэсці́руем |
| 2-я ас. |
пратэсці́руеш |
пратэсці́руеце |
| 3-я ас. |
пратэсці́руе |
пратэсці́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пратэсці́раваў |
пратэсці́равалі |
| ж. |
пратэсці́равала |
| н. |
пратэсці́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пратэсці́руй |
пратэсці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пратэсці́раваўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
пратэты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэты́чны |
пратэты́чная |
пратэты́чнае |
пратэты́чныя |
| Р. |
пратэты́чнага |
пратэты́чнай
пратэты́чнае |
пратэты́чнага |
пратэты́чных |
| Д. |
пратэты́чнаму |
пратэты́чнай |
пратэты́чнаму |
пратэты́чным |
| В. |
пратэты́чны (неадуш.)
пратэты́чнага (адуш.) |
пратэты́чную |
пратэты́чнае |
пратэты́чныя (неадуш.)
пратэты́чных (адуш.) |
| Т. |
пратэты́чным |
пратэты́чнай
пратэты́чнаю |
пратэты́чным |
пратэты́чнымі |
| М. |
пратэты́чным |
пратэты́чнай |
пратэты́чным |
пратэты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пра́ўда
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пра́ўда |
| Р. |
пра́ўды |
| Д. |
пра́ўдзе |
| В. |
пра́ўду |
| Т. |
пра́ўдай
пра́ўдаю |
| М. |
пра́ўдзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пра́ўда
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пра́ўда |
| Р. |
Пра́ўды |
| Д. |
Пра́ўдзе |
| В. |
Пра́ўду |
| Т. |
Пра́ўдай
Пра́ўдаю |
| М. |
Пра́ўдзе |