пратэрміно́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэрміно́ваны |
пратэрміно́ваная |
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ваныя |
| Р. |
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ванай
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ваных |
| Д. |
пратэрміно́ванаму |
пратэрміно́ванай |
пратэрміно́ванаму |
пратэрміно́ваным |
| В. |
пратэрміно́ваны
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ваную |
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ваныя
пратэрміно́ваных |
| Т. |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванай
пратэрміно́ванаю |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванымі |
| М. |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванай |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
пратэрміно́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэрміно́ваны |
пратэрміно́ваная |
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ваныя |
| Р. |
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ванай
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ваных |
| Д. |
пратэрміно́ванаму |
пратэрміно́ванай |
пратэрміно́ванаму |
пратэрміно́ваным |
| В. |
пратэрміно́ваны
пратэрміно́ванага |
пратэрміно́ваную |
пратэрміно́ванае |
пратэрміно́ваныя
пратэрміно́ваных |
| Т. |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванай
пратэрміно́ванаю |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванымі |
| М. |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ванай |
пратэрміно́ваным |
пратэрміно́ваных |
Кароткая форма: пратэрміно́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
пратэрміно́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пратэрміно́ўванне |
| Р. |
пратэрміно́ўвання |
| Д. |
пратэрміно́ўванню |
| В. |
пратэрміно́ўванне |
| Т. |
пратэрміно́ўваннем |
| М. |
пратэрміно́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
пратэрміно́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пратэрміно́ўваецца |
пратэрміно́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пратэрміно́ўваўся |
пратэрміно́ўваліся |
| ж. |
пратэрміно́ўвалася |
| н. |
пратэрміно́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пратэрміно́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пратэрміно́ўваю |
пратэрміно́ўваем |
| 2-я ас. |
пратэрміно́ўваеш |
пратэрміно́ўваеце |
| 3-я ас. |
пратэрміно́ўвае |
пратэрміно́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пратэрміно́ўваў |
пратэрміно́ўвалі |
| ж. |
пратэрміно́ўвала |
| н. |
пратэрміно́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пратэрміно́ўвай |
пратэрміно́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пратэрміно́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэрміно́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пратэрміно́ўка |
| Р. |
пратэрміно́ўкі |
| Д. |
пратэрміно́ўцы |
| В. |
пратэрміно́ўку |
| Т. |
пратэрміно́ўкай
пратэрміно́ўкаю |
| М. |
пратэрміно́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэ́са
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пратэ́са |
пратэ́сы |
| Р. |
пратэ́сы |
пратэ́с |
| Д. |
пратэ́се |
пратэ́сам |
| В. |
пратэ́су |
пратэ́сы |
| Т. |
пратэ́сай
пратэ́саю |
пратэ́самі |
| М. |
пратэ́се |
пратэ́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пратэ́сны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэ́сны |
пратэ́сная |
пратэ́снае |
пратэ́сныя |
| Р. |
пратэ́снага |
пратэ́снай
пратэ́снае |
пратэ́снага |
пратэ́сных |
| Д. |
пратэ́снаму |
пратэ́снай |
пратэ́снаму |
пратэ́сным |
| В. |
пратэ́сны (неадуш.)
пратэ́снага (адуш.) |
пратэ́сную |
пратэ́снае |
пратэ́сныя (неадуш.)
пратэ́сных (адуш.) |
| Т. |
пратэ́сным |
пратэ́снай
пратэ́снаю |
пратэ́сным |
пратэ́снымі |
| М. |
пратэ́сным |
пратэ́снай |
пратэ́сным |
пратэ́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
пратэ́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пратэ́сны |
пратэ́сная |
пратэ́снае |
пратэ́сныя |
| Р. |
пратэ́снага |
пратэ́снай
пратэ́снае |
пратэ́снага |
пратэ́сных |
| Д. |
пратэ́снаму |
пратэ́снай |
пратэ́снаму |
пратэ́сным |
| В. |
пратэ́сны (неадуш.)
пратэ́снага (адуш.) |
пратэ́сную |
пратэ́снае |
пратэ́сныя (неадуш.)
пратэ́сных (адуш.) |
| Т. |
пратэ́сным |
пратэ́снай
пратэ́снаю |
пратэ́сным |
пратэ́снымі |
| М. |
пратэ́сным |
пратэ́снай |
пратэ́сным |
пратэ́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
пратэ́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пратэ́ст |
пратэ́сты |
| Р. |
пратэ́сту |
пратэ́стаў |
| Д. |
пратэ́сту |
пратэ́стам |
| В. |
пратэ́ст |
пратэ́сты |
| Т. |
пратэ́стам |
пратэ́стамі |
| М. |
пратэ́сце |
пратэ́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.