Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

люто́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. люто́ўка люто́ўкі
Р. люто́ўкі люто́вак
Д. люто́ўцы люто́ўкам
В. люто́ўку люто́вак
Т. люто́ўкай
люто́ўкаю
люто́ўкамі
М. люто́ўцы люто́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

лю́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лю́ты лю́тая лю́тае лю́тыя
Р. лю́тага лю́тай
лю́тае
лю́тага лю́тых
Д. лю́таму лю́тай лю́таму лю́тым
В. лю́ты (неадуш.)
лю́тага (адуш.)
лю́тую лю́тае лю́тыя (неадуш.)
лю́тых (адуш.)
Т. лю́тым лю́тай
лю́таю
лю́тым лю́тымі
М. лю́тым лю́тай лю́тым лю́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лю́ты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. лю́ты
Р. лю́тага
Д. лю́таму
В. лю́ты
Т. лю́тым
М. лю́тым

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Лю́тыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Лю́тыя
Р. Лю́тых
Д. Лю́тым
В. Лю́тыя
Т. Лю́тымі
М. Лю́тых

лютэатро́пны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лютэатро́пны лютэатро́пная лютэатро́пнае лютэатро́пныя
Р. лютэатро́пнага лютэатро́пнай
лютэатро́пнае
лютэатро́пнага лютэатро́пных
Д. лютэатро́пнаму лютэатро́пнай лютэатро́пнаму лютэатро́пным
В. лютэатро́пны (неадуш.)
лютэатро́пнага (адуш.)
лютэатро́пную лютэатро́пнае лютэатро́пныя (неадуш.)
лютэатро́пных (адуш.)
Т. лютэатро́пным лютэатро́пнай
лютэатро́пнаю
лютэатро́пным лютэатро́пнымі
М. лютэатро́пным лютэатро́пнай лютэатро́пным лютэатро́пных

Крыніцы: piskunou2012.

лютэі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. лютэі́н
Р. лютэі́ну
Д. лютэі́ну
В. лютэі́н
Т. лютэі́нам
М. лютэі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

лютэі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лютэі́навы лютэі́навая лютэі́навае лютэі́навыя
Р. лютэі́навага лютэі́навай
лютэі́навае
лютэі́навага лютэі́навых
Д. лютэі́наваму лютэі́навай лютэі́наваму лютэі́навым
В. лютэі́навы (неадуш.)
лютэі́навага (адуш.)
лютэі́навую лютэі́навае лютэі́навыя (неадуш.)
лютэі́навых (адуш.)
Т. лютэі́навым лютэі́навай
лютэі́наваю
лютэі́навым лютэі́навымі
М. лютэі́навым лютэі́навай лютэі́навым лютэі́навых

Крыніцы: piskunou2012.

лютэінізава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лютэінізава́льны лютэінізава́льная лютэінізава́льнае лютэінізава́льныя
Р. лютэінізава́льнага лютэінізава́льнай
лютэінізава́льнае
лютэінізава́льнага лютэінізава́льных
Д. лютэінізава́льнаму лютэінізава́льнай лютэінізава́льнаму лютэінізава́льным
В. лютэінізава́льны (неадуш.)
лютэінізава́льнага (адуш.)
лютэінізава́льную лютэінізава́льнае лютэінізава́льныя (неадуш.)
лютэінізава́льных (адуш.)
Т. лютэінізава́льным лютэінізава́льнай
лютэінізава́льнаю
лютэінізава́льным лютэінізава́льнымі
М. лютэінізава́льным лютэінізава́льнай лютэінізава́льным лютэінізава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

лютэра́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лютэра́нін лютэра́не
Р. лютэра́ніна лютэра́н
Д. лютэра́ніну лютэра́нам
В. лютэра́ніна лютэра́н
Т. лютэра́нінам лютэра́намі
М. лютэра́ніне лютэра́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лютэра́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. лютэра́нка лютэра́нкі
Р. лютэра́нкі лютэра́нак
Д. лютэра́нцы лютэра́нкам
В. лютэра́нку лютэра́нак
Т. лютэра́нкай
лютэра́нкаю
лютэра́нкамі
М. лютэра́нцы лютэра́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.