селяпа́ць
‘спрытна чэрпаць, хапаць, хлябтаць лыжкай што-небудь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
селяпа́ю |
селяпа́ем |
| 2-я ас. |
селяпа́еш |
селяпа́еце |
| 3-я ас. |
селяпа́е |
селяпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
селяпа́ў |
селяпа́лі |
| ж. |
селяпа́ла |
| н. |
селяпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
селяпа́й |
селяпа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
селяпа́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Селяхі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Селяхі́ |
| Р. |
Селяхо́ў |
| Д. |
Селяха́м |
| В. |
Селяхі́ |
| Т. |
Селяха́мі |
| М. |
Селяха́х |
Селяхо́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Селяхо́вічы |
| Р. |
Селяхо́віч Селяхо́вічаў |
| Д. |
Селяхо́вічам |
| В. |
Селяхо́вічы |
| Т. |
Селяхо́вічамі |
| М. |
Селяхо́вічах |
се́м
лічэбнік, колькасны
|
мн. |
| - |
| Н. |
се́м |
| Р. |
сямі́ |
| Д. |
сямі́ |
| В. |
се́м |
| Т. |
сямю́ |
| М. |
сямі́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
се́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
се́ма |
се́мы |
| Р. |
се́мы |
се́м |
| Д. |
се́ме |
се́мам |
| В. |
се́му |
се́мы |
| Т. |
се́май се́маю |
се́мамі |
| М. |
се́ме |
се́мах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сема́нтар
‘вымерлае млекакормячае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сема́нтар |
сема́нтары |
| Р. |
сема́нтара |
сема́нтараў |
| Д. |
сема́нтару |
сема́нтарам |
| В. |
сема́нтара |
сема́нтараў |
| Т. |
сема́нтарам |
сема́нтарамі |
| М. |
сема́нтары |
сема́нтарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
семантыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
семантыза́цыя |
| Р. |
семантыза́цыі |
| Д. |
семантыза́цыі |
| В. |
семантыза́цыю |
| Т. |
семантыза́цыяй семантыза́цыяю |
| М. |
семантыза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
сема́нтыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сема́нтыка |
| Р. |
сема́нтыкі |
| Д. |
сема́нтыцы |
| В. |
сема́нтыку |
| Т. |
сема́нтыкай сема́нтыкаю |
| М. |
сема́нтыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.