караткашэ́рсны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караткашэ́рсны |
караткашэ́рсная |
караткашэ́рснае |
караткашэ́рсныя |
| Р. |
караткашэ́рснага |
караткашэ́рснай
караткашэ́рснае |
караткашэ́рснага |
караткашэ́рсных |
| Д. |
караткашэ́рснаму |
караткашэ́рснай |
караткашэ́рснаму |
караткашэ́рсным |
| В. |
караткашэ́рсны (неадуш.)
караткашэ́рснага (адуш.) |
караткашэ́рсную |
караткашэ́рснае |
караткашэ́рсныя (неадуш.)
караткашэ́рсных (адуш.) |
| Т. |
караткашэ́рсным |
караткашэ́рснай
караткашэ́рснаю |
караткашэ́рсным |
караткашэ́рснымі |
| М. |
караткашэ́рсным |
караткашэ́рснай |
караткашэ́рсным |
караткашэ́рсных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Каратке́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Каратке́вічы |
| Р. |
Каратке́віч
Каратке́вічаў |
| Д. |
Каратке́вічам |
| В. |
Каратке́вічы |
| Т. |
Каратке́вічамі |
| М. |
Каратке́вічах |
кара́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кара́тны |
кара́тная |
кара́тнае |
кара́тныя |
| Р. |
кара́тнага |
кара́тнай
кара́тнае |
кара́тнага |
кара́тных |
| Д. |
кара́тнаму |
кара́тнай |
кара́тнаму |
кара́тным |
| В. |
кара́тны (неадуш.)
кара́тнага (адуш.) |
кара́тную |
кара́тнае |
кара́тныя (неадуш.)
кара́тных (адуш.) |
| Т. |
кара́тным |
кара́тнай
кара́тнаю |
кара́тным |
кара́тнымі |
| М. |
кара́тным |
кара́тнай |
кара́тным |
кара́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
караты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караты́ст |
караты́сты |
| Р. |
караты́ста |
караты́стаў |
| Д. |
караты́сту |
караты́стам |
| В. |
караты́ста |
караты́стаў |
| Т. |
караты́стам |
караты́стамі |
| М. |
караты́сце |
караты́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караты́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караты́стка |
караты́сткі |
| Р. |
караты́сткі |
караты́стак |
| Д. |
караты́стцы |
караты́сткам |
| В. |
караты́стку |
караты́стак |
| Т. |
караты́сткай
караты́сткаю |
караты́сткамі |
| М. |
караты́стцы |
караты́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
караты́ш
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караты́ш |
каратышы́ |
| Р. |
каратыша́ |
каратышо́ў |
| Д. |
каратышу́ |
каратыша́м |
| В. |
каратыша́ |
каратышо́ў |
| Т. |
каратышо́м |
каратыша́мі |
| М. |
каратышы́ |
каратыша́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
караты́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караты́шка |
караты́шкі |
| Р. |
караты́шкі |
караты́шак |
| Д. |
караты́шцы |
караты́шкам |
| В. |
караты́шку |
караты́шак |
| Т. |
караты́шкай
караты́шкаю |
караты́шкамі |
| М. |
караты́шцы |
караты́шках |
Крыніцы:
tsbm1984.
Караты́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Караты́шкі |
| Р. |
Караты́шак
Караты́шкаў |
| Д. |
Караты́шкам |
| В. |
Караты́шкі |
| Т. |
Караты́шкамі |
| М. |
Караты́шках |
каратэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каратэ́ |
каратэ́ |
| Р. |
каратэ́ |
каратэ́ |
| Д. |
каратэ́ |
каратэ́ |
| В. |
каратэ́ |
каратэ́ |
| Т. |
каратэ́ |
каратэ́ |
| М. |
каратэ́ |
каратэ́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.