каранава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карану́ю |
карану́ем |
| 2-я ас. |
карану́еш |
карану́еце |
| 3-я ас. |
карану́е |
карану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каранава́ў |
каранава́лі |
| ж. |
каранава́ла |
| н. |
каранава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карану́й |
карану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
карану́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каранава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карану́ю |
карану́ем |
| 2-я ас. |
карану́еш |
карану́еце |
| 3-я ас. |
карану́е |
карану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каранава́ў |
каранава́лі |
| ж. |
каранава́ла |
| н. |
каранава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
карану́й |
карану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
каранава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карана́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карана́да |
карана́ды |
| Р. |
карана́ды |
карана́д |
| Д. |
карана́дзе |
карана́дам |
| В. |
карана́ду |
карана́ды |
| Т. |
карана́дай карана́даю |
карана́дамі |
| М. |
карана́дзе |
карана́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карана́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карана́льны |
карана́льная |
карана́льнае |
карана́льныя |
| Р. |
карана́льнага |
карана́льнай карана́льнае |
карана́льнага |
карана́льных |
| Д. |
карана́льнаму |
карана́льнай |
карана́льнаму |
карана́льным |
| В. |
карана́льны (неадуш.) карана́льнага (адуш.) |
карана́льную |
карана́льнае |
карана́льныя (неадуш.) карана́льных (адуш.) |
| Т. |
карана́льным |
карана́льнай карана́льнаю |
карана́льным |
карана́льнымі |
| М. |
карана́льным |
карана́льнай |
карана́льным |
карана́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
каранарагра́фія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каранарагра́фія |
| Р. |
каранарагра́фіі |
| Д. |
каранарагра́фіі |
| В. |
каранарагра́фію |
| Т. |
каранарагра́фіяй каранарагра́фіяю |
| М. |
каранарагра́фіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
каранарасклеро́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каранарасклеро́з |
| Р. |
каранарасклеро́зу |
| Д. |
каранарасклеро́зу |
| В. |
каранарасклеро́з |
| Т. |
каранарасклеро́зам |
| М. |
каранарасклеро́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
каранаратрамбо́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранаратрамбо́з |
каранаратрамбо́зы |
| Р. |
каранаратрамбо́зу |
каранаратрамбо́заў |
| Д. |
каранаратрамбо́зу |
каранаратрамбо́зам |
| В. |
каранаратрамбо́з |
каранаратрамбо́зы |
| Т. |
каранаратрамбо́зам |
каранаратрамбо́замі |
| М. |
каранаратрамбо́зе |
каранаратрамбо́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карана́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карана́рны |
карана́рная |
карана́рнае |
карана́рныя |
| Р. |
карана́рнага |
карана́рнай карана́рнае |
карана́рнага |
карана́рных |
| Д. |
карана́рнаму |
карана́рнай |
карана́рнаму |
карана́рным |
| В. |
карана́рны (неадуш.) карана́рнага (адуш.) |
карана́рную |
карана́рнае |
карана́рныя (неадуш.) карана́рных (адуш.) |
| Т. |
карана́рным |
карана́рнай карана́рнаю |
карана́рным |
карана́рнымі |
| М. |
карана́рным |
карана́рнай |
карана́рным |
карана́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
каранары́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каранары́т |
каранары́ты |
| Р. |
каранары́ту |
каранары́таў |
| Д. |
каранары́ту |
каранары́там |
| В. |
каранары́т |
каранары́ты |
| Т. |
каранары́там |
каранары́тамі |
| М. |
каранары́це |
каранары́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
карана́стасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карана́стасць |
| Р. |
карана́стасці |
| Д. |
карана́стасці |
| В. |
карана́стасць |
| Т. |
карана́стасцю |
| М. |
карана́стасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.