прыша́брываць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыша́брываю |
прыша́брываем |
| 2-я ас. |
прыша́брываеш |
прыша́брываеце |
| 3-я ас. |
прыша́брывае |
прыша́брываюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыша́брываў |
прыша́брывалі |
| ж. |
прыша́брывала |
| н. |
прыша́брывала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыша́брывай |
прыша́брывайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыша́брываючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыша́брыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыша́бру |
прыша́брым |
| 2-я ас. |
прыша́брыш |
прыша́брыце |
| 3-я ас. |
прыша́брыць |
прыша́браць |
| Прошлы час |
| м. |
прыша́брыў |
прыша́брылі |
| ж. |
прыша́брыла |
| н. |
прыша́брыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыша́бры |
прыша́брыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыша́брыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прышанава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышану́ю |
прышану́ем |
| 2-я ас. |
прышану́еш |
прышану́еце |
| 3-я ас. |
прышану́е |
прышану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прышанава́ў |
прышанава́лі |
| ж. |
прышанава́ла |
| н. |
прышанава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышану́й |
прышану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прышанава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышанцава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прышанцу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
прышанцава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышапе́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прышапе́тванне |
| Р. |
прышапе́твання |
| Д. |
прышапе́тванню |
| В. |
прышапе́тванне |
| Т. |
прышапе́тваннем |
| М. |
прышапе́тванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышапе́тваць
‘крыху шапялявіць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышапе́тваю |
прышапе́тваем |
| 2-я ас. |
прышапе́тваеш |
прышапе́тваеце |
| 3-я ас. |
прышапе́твае |
прышапе́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прышапе́тваў |
прышапе́твалі |
| ж. |
прышапе́твала |
| н. |
прышапе́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышапе́твай |
прышапе́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прышапе́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышапта́ць
‘прычараваць каго-небудзь да каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышапчу́ |
прышэ́пчам |
| 2-я ас. |
прышэ́пчаш |
прышэ́пчаце |
| 3-я ас. |
прышэ́пча |
прышэ́пчуць |
| Прошлы час |
| м. |
прышапта́ў |
прышапта́лі |
| ж. |
прышапта́ла |
| н. |
прышапта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прышапчы́ |
прышапчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прышапта́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыша́ркванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыша́ркванне |
| Р. |
прыша́рквання |
| Д. |
прыша́ркванню |
| В. |
прыша́ркванне |
| Т. |
прыша́ркваннем |
| М. |
прыша́ркванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыша́ркваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыша́ркваю |
прыша́ркваем |
| 2-я ас. |
прыша́ркваеш |
прыша́ркваеце |
| 3-я ас. |
прыша́рквае |
прыша́ркваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыша́ркваў |
прыша́рквалі |
| ж. |
прыша́рквала |
| н. |
прыша́рквала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыша́ркваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.