Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Каралі́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Каралі́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Караліна́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

каралі́нгскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каралі́нгскі	каралі́нгская	каралі́нгскае	каралі́нгскія
Р.	каралі́нгскага	каралі́нгскай каралі́нгскае	каралі́нгскага	каралі́нгскіх
Д.	каралі́нгскаму	каралі́нгскай	каралі́нгскаму	каралі́нгскім
В.	каралі́нгскі (неадуш.) каралі́нгскага (адуш.)	каралі́нгскую	каралі́нгскае	каралі́нгскія (неадуш.) каралі́нгскіх (адуш.)
Т.	каралі́нгскім	каралі́нгскай каралі́нгскаю	каралі́нгскім	каралі́нгскімі
М.	каралі́нгскім	каралі́нгскай	каралі́нгскім	каралі́нгскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кара́лінка

‘сінгулятыў да кара´лі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Каралі́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Караліно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Караліно́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

каралі́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каралі́нскі	каралі́нская	каралі́нскае	каралі́нскія
Р.	каралі́нскага	каралі́нскай каралі́нскае	каралі́нскага	каралі́нскіх
Д.	каралі́нскаму	каралі́нскай	каралі́нскаму	каралі́нскім
В.	каралі́нскі (неадуш.) каралі́нскага (адуш.)	каралі́нскую	каралі́нскае	каралі́нскія (неадуш.) каралі́нскіх (адуш.)
Т.	каралі́нскім	каралі́нскай каралі́нскаю	каралі́нскім	каралі́нскімі
М.	каралі́нскім	каралі́нскай	каралі́нскім	каралі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Каралі́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum