Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

карага́чавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карага́чавы карага́чавая карага́чавае карага́чавыя
Р. карага́чавага карага́чавай
карага́чавае
карага́чавага карага́чавых
Д. карага́чаваму карага́чавай карага́чаваму карага́чавым
В. карага́чавы (неадуш.)
карага́чавага (адуш.)
карага́чавую карага́чавае карага́чавыя (неадуш.)
карага́чавых (адуш.)
Т. карага́чавым карага́чавай
карага́чаваю
карага́чавым карага́чавымі
М. карага́чавым карага́чавай карага́чавым карага́чавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караго́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караго́д караго́ды
Р. караго́да караго́даў
Д. караго́ду караго́дам
В. караго́д караго́ды
Т. караго́дам караго́дамі
М. караго́дзе караго́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

караго́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. караго́джуся караго́дзімся
2-я ас. караго́дзішся караго́дзіцеся
3-я ас. караго́дзіцца караго́дзяцца
Прошлы час
м. караго́дзіўся караго́дзіліся
ж. караго́дзілася
н. караго́дзілася
Загадны лад
2-я ас. караго́дзься караго́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час караго́дзячыся

Крыніцы: piskunou2012.

караго́дзіць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. караго́джу караго́дзім
2-я ас. караго́дзіш караго́дзіце
3-я ас. караго́дзіць караго́дзяць
Прошлы час
м. караго́дзіў караго́дзілі
ж. караго́дзіла
н. караго́дзіла
Дзеепрыслоўе
цяп. час караго́дзячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караго́дна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
караго́дна - -

Крыніцы: piskunou2012.

караго́дна-гульнявы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караго́дна-гульнявы́ караго́дна-гульнява́я караго́дна-гульняво́е караго́дна-гульнявы́я
Р. караго́дна-гульняво́га караго́дна-гульняво́й
караго́дна-гульняво́е
караго́дна-гульняво́га караго́дна-гульнявы́х
Д. караго́дна-гульняво́му караго́дна-гульняво́й караго́дна-гульняво́му караго́дна-гульнявы́м
В. караго́дна-гульнявы́ (неадуш.)
караго́дна-гульняво́га (адуш.)
караго́дна-гульняву́ю караго́дна-гульняво́е караго́дна-гульнявы́я (неадуш.)
караго́дна-гульнявы́х (адуш.)
Т. караго́дна-гульнявы́м караго́дна-гульняво́й
караго́дна-гульняво́ю
караго́дна-гульнявы́м караго́дна-гульнявы́мі
М. караго́дна-гульнявы́м караго́дна-гульняво́й караго́дна-гульнявы́м караго́дна-гульнявы́х

Крыніцы: piskunou2012.

караго́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. караго́днік караго́днікі
Р. караго́дніка караго́днікаў
Д. караго́дніку караго́днікам
В. караго́дніка караго́днікаў
Т. караго́днікам караго́днікамі
М. караго́дніку караго́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

караго́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. караго́дніца караго́дніцы
Р. караго́дніцы караго́дніц
Д. караго́дніцы караго́дніцам
В. караго́дніцу караго́дніц
Т. караго́дніцай
караго́дніцаю
караго́дніцамі
М. караго́дніцы караго́дніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

караго́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. караго́дны караго́дная караго́днае караго́дныя
Р. караго́днага караго́днай
караго́днае
караго́днага караго́дных
Д. караго́днаму караго́днай караго́днаму караго́дным
В. караго́дны (неадуш.)
караго́днага (адуш.)
караго́дную караго́днае караго́дныя (неадуш.)
караго́дных (адуш.)
Т. караго́дным караго́днай
караго́днаю
караго́дным караго́днымі
М. караго́дным караго́днай караго́дным караго́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карадзі́раванасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карадзі́раванасць
Р. карадзі́раванасці
Д. карадзі́раванасці
В. карадзі́раванасць
Т. карадзі́раванасцю
М. карадзі́раванасці

Крыніцы: piskunou2012.