карага́чавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карага́чавы |
карага́чавая |
карага́чавае |
карага́чавыя |
| Р. |
карага́чавага |
карага́чавай карага́чавае |
карага́чавага |
карага́чавых |
| Д. |
карага́чаваму |
карага́чавай |
карага́чаваму |
карага́чавым |
| В. |
карага́чавы (неадуш.) карага́чавага (адуш.) |
карага́чавую |
карага́чавае |
карага́чавыя (неадуш.) карага́чавых (адуш.) |
| Т. |
карага́чавым |
карага́чавай карага́чаваю |
карага́чавым |
карага́чавымі |
| М. |
карага́чавым |
карага́чавай |
карага́чавым |
карага́чавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караго́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караго́д |
караго́ды |
| Р. |
караго́да |
караго́даў |
| Д. |
караго́ду |
караго́дам |
| В. |
караго́д |
караго́ды |
| Т. |
караго́дам |
караго́дамі |
| М. |
караго́дзе |
караго́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караго́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
караго́джуся |
караго́дзімся |
| 2-я ас. |
караго́дзішся |
караго́дзіцеся |
| 3-я ас. |
караго́дзіцца |
караго́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
караго́дзіўся |
караго́дзіліся |
| ж. |
караго́дзілася |
| н. |
караго́дзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
караго́дзься |
караго́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
караго́дзячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
караго́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
караго́джу |
караго́дзім |
| 2-я ас. |
караго́дзіш |
караго́дзіце |
| 3-я ас. |
караго́дзіць |
караго́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
караго́дзіў |
караго́дзілі |
| ж. |
караго́дзіла |
| н. |
караго́дзіла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
караго́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
караго́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караго́днік |
караго́днікі |
| Р. |
караго́дніка |
караго́днікаў |
| Д. |
караго́дніку |
караго́днікам |
| В. |
караго́дніка |
караго́днікаў |
| Т. |
караго́днікам |
караго́днікамі |
| М. |
караго́дніку |
караго́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
караго́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караго́дніца |
караго́дніцы |
| Р. |
караго́дніцы |
караго́дніц |
| Д. |
караго́дніцы |
караго́дніцам |
| В. |
караго́дніцу |
караго́дніц |
| Т. |
караго́дніцай караго́дніцаю |
караго́дніцамі |
| М. |
караго́дніцы |
караго́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
караго́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караго́дны |
караго́дная |
караго́днае |
караго́дныя |
| Р. |
караго́днага |
караго́днай караго́днае |
караго́днага |
караго́дных |
| Д. |
караго́днаму |
караго́днай |
караго́днаму |
караго́дным |
| В. |
караго́дны (неадуш.) караго́днага (адуш.) |
караго́дную |
караго́днае |
караго́дныя (неадуш.) караго́дных (адуш.) |
| Т. |
караго́дным |
караго́днай караго́днаю |
караго́дным |
караго́днымі |
| М. |
караго́дным |
караго́днай |
караго́дным |
караго́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карадзі́раванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карадзі́раванасць |
| Р. |
карадзі́раванасці |
| Д. |
карадзі́раванасці |
| В. |
карадзі́раванасць |
| Т. |
карадзі́раванасцю |
| М. |
карадзі́раванасці |
Крыніцы:
piskunou2012.