Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

п’яню́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’яню́жка п’яню́жкі
Р. п’яню́жкі п’яню́жак
Д. п’яню́жку п’яню́жкам
В. п’яню́жку п’яню́жак
Т. п’яню́жкам п’яню́жкамі
М. п’яню́жку п’яню́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008.

п’яню́сенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яню́сенькі п’яню́сенькая п’яню́сенькае п’яню́сенькія
Р. п’яню́сенькага п’яню́сенькай
п’яню́сенькае		 п’яню́сенькага п’яню́сенькіх
Д. п’яню́сенькаму п’яню́сенькай п’яню́сенькаму п’яню́сенькім
В. п’яню́сенькі (неадуш.)
п’яню́сенькага (адуш.)		 п’яню́сенькую п’яню́сенькае п’яню́сенькія (неадуш.)
п’яню́сенькіх (адуш.)
Т. п’яню́сенькім п’яню́сенькай
п’яню́сенькаю		 п’яню́сенькім п’яню́сенькімі
М. п’яню́сенькім п’яню́сенькай п’яню́сенькім п’яню́сенькіх

Крыніцы: piskunou2012.

п’яню́ткі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яню́ткі п’яню́ткая п’яню́ткае п’яню́ткія
Р. п’яню́ткага п’яню́ткай
п’яню́ткае		 п’яню́ткага п’яню́ткіх
Д. п’яню́ткаму п’яню́ткай п’яню́ткаму п’яню́ткім
В. п’яню́ткі (неадуш.)
п’яню́ткага (адуш.)		 п’яню́ткую п’яню́ткае п’яню́ткія (неадуш.)
п’яню́ткіх (адуш.)
Т. п’яню́ткім п’яню́ткай
п’яню́ткаю		 п’яню́ткім п’яню́ткімі
М. п’яню́ткім п’яню́ткай п’яню́ткім п’яню́ткіх

Крыніцы: piskunou2012.

п’яню́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яню́чы п’яню́чая п’яню́чае п’яню́чыя
Р. п’яню́чага п’яню́чай
п’яню́чае		 п’яню́чага п’яню́чых
Д. п’яню́чаму п’яню́чай п’яню́чаму п’яню́чым
В. п’яню́чы (неадуш.)
п’яню́чага (адуш.)		 п’яню́чую п’яню́чае п’яню́чыя (неадуш.)
п’яню́чых (адуш.)
Т. п’яню́чым п’яню́чай
п’яню́чаю		 п’яню́чым п’яню́чымі
М. п’яню́чым п’яню́чай п’яню́чым п’яню́чых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

п’яню́чы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. п’яню́чы п’яню́чая п’яню́чае п’яню́чыя
Р. п’яню́чага п’яню́чай
п’яню́чае		 п’яню́чага п’яню́чых
Д. п’яню́чаму п’яню́чай п’яню́чаму п’яню́чым
В. п’яню́чы (неадуш.)
п’яню́чага (адуш.)		 п’яню́чую п’яню́чае п’яню́чыя (неадуш.)
п’яню́чых (адуш.)
Т. п’яню́чым п’яню́чай
п’яню́чаю		 п’яню́чым п’яню́чымі
М. п’яню́чым п’яню́чай п’яню́чым п’яню́чых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пяня́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пяня́ка
Р. Пяня́кі
Д. Пяня́цы
В. Пяня́ку
Т. Пяня́кай
Пяня́каю
М. Пяня́цы

пярве́й

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
- пярве́й -

Крыніцы: piskunou2012.

пярве́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пярве́йшы пярве́йшая пярве́йшае пярве́йшыя
Р. пярве́йшага пярве́йшай
пярве́йшае		 пярве́йшага пярве́йшых
Д. пярве́йшаму пярве́йшай пярве́йшаму пярве́йшым
В. пярве́йшы (неадуш.)
пярве́йшага (адуш.)		 пярве́йшую пярве́йшае пярве́йшыя (неадуш.)
пярве́йшых (адуш.)
Т. пярве́йшым пярве́йшай
пярве́йшаю		 пярве́йшым пярве́йшымі
М. пярве́йшым пярве́йшай пярве́йшым пярве́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

пярві́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пярві́чны пярві́чная пярві́чнае пярві́чныя
Р. пярві́чнага пярві́чнай
пярві́чнае		 пярві́чнага пярві́чных
Д. пярві́чнаму пярві́чнай пярві́чнаму пярві́чным
В. пярві́чны (неадуш.)
пярві́чнага (адуш.)		 пярві́чную пярві́чнае пярві́чныя (неадуш.)
пярві́чных (адуш.)
Т. пярві́чным пярві́чнай
пярві́чнаю		 пярві́чным пярві́чнымі
М. пярві́чным пярві́чнай пярві́чным пярві́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пярво́сцінка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пярво́сцінка пярво́сцінкі
Р. пярво́сцінкі пярво́сцінак
Д. пярво́сцінцы пярво́сцінкам
В. пярво́сцінку пярво́сцінак
Т. пярво́сцінкай
пярво́сцінкаю		 пярво́сцінкамі
М. пярво́сцінцы пярво́сцінках

Крыніцы: piskunou2012.