пя́ліцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пя́люся |
пя́лімся |
| 2-я ас. |
пя́лішся |
пя́ліцеся |
| 3-я ас. |
пя́ліцца |
пя́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
пя́ліўся |
пя́ліліся |
| ж. |
пя́лілася |
| н. |
пя́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пя́лься |
пя́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пя́лячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пялько́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пялько́ва |
| Р. |
Пялько́ва |
| Д. |
Пялько́ву |
| В. |
Пялько́ва |
| Т. |
Пялько́вам |
| М. |
Пялько́ве |
пя́льцы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
пя́льцы |
| Р. |
пя́льцаў |
| Д. |
пя́льцам |
| В. |
пя́льцы |
| Т. |
пя́льцамі |
| М. |
пя́льцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пялю́шачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пялю́шачка |
пялю́шачкі |
| Р. |
пялю́шачкі |
пялю́шачак |
| Д. |
пялю́шачцы |
пялю́шачкам |
| В. |
пялю́шачку |
пялю́шачкі |
| Т. |
пялю́шачкай пялю́шачкаю |
пялю́шачкамі |
| М. |
пялю́шачцы |
пялю́шачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пялю́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пялю́шка |
пялю́шкі |
| Р. |
пялю́шкі |
пялю́шак |
| Д. |
пялю́шцы |
пялю́шкам |
| В. |
пялю́шку |
пялю́шкі |
| Т. |
пялю́шкай пялю́шкаю |
пялю́шкамі |
| М. |
пялю́шцы |
пялю́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пяля́жын
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пяля́жын |
| Р. |
Пяля́жына |
| Д. |
Пяля́жыну |
| В. |
Пяля́жын |
| Т. |
Пяля́жынам |
| М. |
Пяля́жыне |
п’яна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| п’яна |
п’яней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
п’янава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
п’янава́ты |
п’янава́тая |
п’янава́тае |
п’янава́тыя |
| Р. |
п’янава́тага |
п’янава́тай п’янава́тае |
п’янава́тага |
п’янава́тых |
| Д. |
п’янава́таму |
п’янава́тай |
п’янава́таму |
п’янава́тым |
| В. |
п’янава́ты (неадуш.) п’янава́тага (адуш.) |
п’янава́тую |
п’янава́тае |
п’янава́тыя (неадуш.) п’янава́тых (адуш.) |
| Т. |
п’янава́тым |
п’янава́тай п’янава́таю |
п’янава́тым |
п’янава́тымі |
| М. |
п’янава́тым |
п’янава́тай |
п’янава́тым |
п’янава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
п’я́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
п’я́насць |
| Р. |
п’я́насці |
| Д. |
п’я́насці |
| В. |
п’я́насць |
| Т. |
п’я́насцю |
| М. |
п’я́насці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.