карабі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карабі́н | карабі́ны | |
| карабі́на | карабі́наў | |
| карабі́ну | карабі́нам | |
| карабі́н | карабі́ны | |
| карабі́нам | карабі́намі | |
| карабі́не | карабі́нах |
Крыніцы:
карабі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карабі́н | карабі́ны | |
| карабі́на | карабі́наў | |
| карабі́ну | карабі́нам | |
| карабі́н | карабі́ны | |
| карабі́нам | карабі́намі | |
| карабі́не | карабі́нах |
Крыніцы:
карабі́навы
прыметнік, адносны
| карабі́навы | карабі́навая | карабі́навае | карабі́навыя | |
| карабі́навага | карабі́навай карабі́навае |
карабі́навага | карабі́навых | |
| карабі́наваму | карабі́навай | карабі́наваму | карабі́навым | |
| карабі́навы ( карабі́навага ( |
карабі́навую | карабі́навае | карабі́навыя ( карабі́навых ( |
|
| карабі́навым | карабі́навай карабі́наваю |
карабі́навым | карабі́навымі | |
| карабі́навым | карабі́навай | карабі́навым | карабі́навых | |
Крыніцы:
карабіне́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карабіне́р | карабіне́ры | |
| карабіне́ра | карабіне́раў | |
| карабіне́ру | карабіне́рам | |
| карабіне́ра | карабіне́раў | |
| карабіне́рам | карабіне́рамі | |
| карабіне́ру | карабіне́рах |
Крыніцы:
карабіне́рны
прыметнік, адносны
| карабіне́рны | карабіне́рная | карабіне́рнае | карабіне́рныя | |
| карабіне́рнага | карабіне́рнай карабіне́рнае |
карабіне́рнага | карабіне́рных | |
| карабіне́рнаму | карабіне́рнай | карабіне́рнаму | карабіне́рным | |
| карабіне́рны ( карабіне́рнага ( |
карабіне́рную | карабіне́рнае | карабіне́рныя ( карабіне́рных ( |
|
| карабіне́рным | карабіне́рнай карабіне́рнаю |
карабіне́рным | карабіне́рнымі | |
| карабіне́рным | карабіне́рнай | карабіне́рным | карабіне́рных | |
Крыніцы:
карабіне́рскі
прыметнік, адносны
| карабіне́рскі | карабіне́рская | карабіне́рскае | карабіне́рскія | |
| карабіне́рскага | карабіне́рскай карабіне́рскае |
карабіне́рскага | карабіне́рскіх | |
| карабіне́рскаму | карабіне́рскай | карабіне́рскаму | карабіне́рскім | |
| карабіне́рскі ( карабіне́рскага ( |
карабіне́рскую | карабіне́рскае | карабіне́рскія ( карабіне́рскіх ( |
|
| карабіне́рскім | карабіне́рскай карабіне́рскаю |
карабіне́рскім | карабіне́рскімі | |
| карабіне́рскім | карабіне́рскай | карабіне́рскім | карабіне́рскіх | |
Крыніцы:
карабі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| карабі́нка | карабі́нкі | |
| карабі́нкі | карабі́нак | |
| карабі́нцы | карабі́нкам | |
| карабі́нку | карабі́нкі | |
| карабі́нкай карабі́нкаю |
карабі́нкамі | |
| карабі́нцы | карабі́нках |
Крыніцы:
карабі́нны
прыметнік, адносны
| карабі́нны | карабі́нная | карабі́ннае | карабі́нныя | |
| карабі́ннага | карабі́ннай карабі́ннае |
карабі́ннага | карабі́нных | |
| карабі́ннаму | карабі́ннай | карабі́ннаму | карабі́нным | |
| карабі́нны ( карабі́ннага ( |
карабі́нную | карабі́ннае | карабі́нныя ( карабі́нных ( |
|
| карабі́нным | карабі́ннай карабі́ннаю |
карабі́нным | карабі́ннымі | |
| карабі́нным | карабі́ннай | карабі́нным | карабі́нных | |
Крыніцы:
карабі́нчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карабі́нчык | карабі́нчыкі | |
| карабі́нчыка | карабі́нчыкаў | |
| карабі́нчыку | карабі́нчыкам | |
| карабі́нчык | карабі́нчыкі | |
| карабі́нчыкам | карабі́нчыкамі | |
| карабі́нчыку | карабі́нчыках |
Крыніцы:
Карабі́таўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Карабі́таўка | |
| Карабі́таўкі | |
| Карабі́таўцы | |
| Карабі́таўку | |
| Карабі́таўкай Карабі́таўкаю |
|
| Карабі́таўцы |
Карабішчы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Карабішчы́ | |
| Карабішчо́ў | |
| Карабішча́м | |
| Карабішчы́ | |
| Карабішча́мі | |
| Карабішча́х |