Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

караабдзіра́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	караабдзіра́льшчыца	караабдзіра́льшчыцы
Р.	караабдзіра́льшчыцы	караабдзіра́льшчыц
Д.	караабдзіра́льшчыцы	караабдзіра́льшчыцам
В.	караабдзіра́льшчыцу	караабдзіра́льшчыц
Т.	караабдзіра́льшчыцай караабдзіра́льшчыцаю	караабдзіра́льшчыцамі
М.	караабдзіра́льшчыцы	караабдзіра́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

караабдзі́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	караабдзі́рка	караабдзі́ркі
Р.	караабдзі́ркі	караабдзі́рак
Д.	караабдзі́рцы	караабдзі́ркам
В.	караабдзі́рку	караабдзі́ркі
Т.	караабдзі́ркай караабдзі́ркаю	караабдзі́ркамі
М.	караабдзі́рцы	караабдзі́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

караачышча́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	караачышча́льны	караачышча́льная	караачышча́льнае	караачышча́льныя
Р.	караачышча́льнага	караачышча́льнай караачышча́льнае	караачышча́льнага	караачышча́льных
Д.	караачышча́льнаму	караачышча́льнай	караачышча́льнаму	караачышча́льным
В.	караачышча́льны (неадуш.)	караачышча́льную	караачышча́льнае	караачышча́льныя (неадуш.)
Т.	караачышча́льным	караачышча́льнай караачышча́льнаю	караачышча́льным	караачышча́льнымі
М.	караачышча́льным	караачышча́льнай	караачышча́льным	караачышча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

кара́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

карабава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карабава́ты	карабава́тая	карабава́тае	карабава́тыя
Р.	карабава́тага	карабава́тай карабава́тае	карабава́тага	карабава́тых
Д.	карабава́таму	карабава́тай	карабава́таму	карабава́тым
В.	карабава́ты (неадуш.) карабава́тага (адуш.)	карабава́тую	карабава́тае	карабава́тыя (неадуш.) карабава́тых (адуш.)
Т.	карабава́тым	карабава́тай карабава́таю	карабава́тым	карабава́тымі
М.	карабава́тым	карабава́тай	карабава́тым	карабава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Караба́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Караба́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Караба́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Карабаны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

караба́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Verbum