пукчэ́ць
‘утвараць пуканне ад бражэння; рыкаць, бурчаць, злосна мармытаць, гаварыць пра сябе што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пукчу́ |
пукчы́м |
| 2-я ас. |
пукчы́ш |
пукчыце́ |
| 3-я ас. |
пукчы́ць |
пукча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пукчэ́ў |
пукчэ́лі |
| ж. |
пукчэ́ла |
| н. |
пукчэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пукчы́ |
пукчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пукчучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пу́кшына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пу́кшына |
| Р. |
Пу́кшына |
| Д. |
Пу́кшыну |
| В. |
Пу́кшына |
| Т. |
Пу́кшынам |
| М. |
Пу́кшыне |
пу́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пу́л |
| Р. |
пу́ла |
| Д. |
пу́лу |
| В. |
пу́л |
| Т. |
пу́лам |
| М. |
пу́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пуларо́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пуларо́з |
| Р. |
пуларо́зу |
| Д. |
пуларо́зу |
| В. |
пуларо́з |
| Т. |
пуларо́зам |
| М. |
пуларо́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
пуло́вер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пуло́вер |
пуло́веры |
| Р. |
пуло́вера |
пуло́вераў |
| Д. |
пуло́веру |
пуло́верам |
| В. |
пуло́вер |
пуло́веры |
| Т. |
пуло́верам |
пуло́верамі |
| М. |
пуло́веры |
пуло́верах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пуло́верны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пуло́верны |
пуло́верная |
пуло́вернае |
пуло́верныя |
| Р. |
пуло́вернага |
пуло́вернай пуло́вернае |
пуло́вернага |
пуло́верных |
| Д. |
пуло́вернаму |
пуло́вернай |
пуло́вернаму |
пуло́верным |
| В. |
пуло́верны (неадуш.) пуло́вернага (адуш.) |
пуло́верную |
пуло́вернае |
пуло́верныя (неадуш.) пуло́верных (адуш.) |
| Т. |
пуло́верным |
пуло́вернай пуло́вернаю |
пуло́верным |
пуло́вернымі |
| М. |
пуло́верным |
пуло́вернай |
пуло́верным |
пуло́верных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
пульверызава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пульверызава́ны |
пульверызава́ная |
пульверызава́нае |
пульверызава́ныя |
| Р. |
пульверызава́нага |
пульверызава́най пульверызава́нае |
пульверызава́нага |
пульверызава́ных |
| Д. |
пульверызава́наму |
пульверызава́най |
пульверызава́наму |
пульверызава́ным |
| В. |
пульверызава́ны (неадуш.) пульверызава́нага (адуш.) |
пульверызава́ную |
пульверызава́нае |
пульверызава́ныя (неадуш.) пульверызава́ных (адуш.) |
| Т. |
пульверызава́ным |
пульверызава́най пульверызава́наю |
пульверызава́ным |
пульверызава́нымі |
| М. |
пульверызава́ным |
пульверызава́най |
пульверызава́ным |
пульверызава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пульверызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пульверызава́ны |
пульверызава́ная |
пульверызава́нае |
пульверызава́ныя |
| Р. |
пульверызава́нага |
пульверызава́най пульверызава́нае |
пульверызава́нага |
пульверызава́ных |
| Д. |
пульверызава́наму |
пульверызава́най |
пульверызава́наму |
пульверызава́ным |
| В. |
пульверызава́ны (неадуш.) пульверызава́нага (адуш.) |
пульверызава́ную |
пульверызава́нае |
пульверызава́ныя (неадуш.) пульверызава́ных (адуш.) |
| Т. |
пульверызава́ным |
пульверызава́най пульверызава́наю |
пульверызава́ным |
пульверызава́нымі |
| М. |
пульверызава́ным |
пульверызава́най |
пульверызава́ным |
пульверызава́ных |
Кароткая форма: пульверызава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.