псіхатэхні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхатэхні́чны |
псіхатэхні́чная |
псіхатэхні́чнае |
псіхатэхні́чныя |
| Р. |
псіхатэхні́чнага |
псіхатэхні́чнай
псіхатэхні́чнае |
псіхатэхні́чнага |
псіхатэхні́чных |
| Д. |
псіхатэхні́чнаму |
псіхатэхні́чнай |
псіхатэхні́чнаму |
псіхатэхні́чным |
| В. |
псіхатэхні́чны (неадуш.)
псіхатэхні́чнага (адуш.) |
псіхатэхні́чную |
псіхатэхні́чнае |
псіхатэхні́чныя (неадуш.)
псіхатэхні́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхатэхні́чным |
псіхатэхні́чнай
псіхатэхні́чнаю |
псіхатэхні́чным |
псіхатэхні́чнымі |
| М. |
псіхатэхні́чным |
псіхатэхні́чнай |
псіхатэхні́чным |
псіхатэхні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхафармакалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхафармакалагі́чны |
псіхафармакалагі́чная |
псіхафармакалагі́чнае |
псіхафармакалагі́чныя |
| Р. |
псіхафармакалагі́чнага |
псіхафармакалагі́чнай
псіхафармакалагі́чнае |
псіхафармакалагі́чнага |
псіхафармакалагі́чных |
| Д. |
псіхафармакалагі́чнаму |
псіхафармакалагі́чнай |
псіхафармакалагі́чнаму |
псіхафармакалагі́чным |
| В. |
псіхафармакалагі́чны (неадуш.)
псіхафармакалагі́чнага (адуш.) |
псіхафармакалагі́чную |
псіхафармакалагі́чнае |
псіхафармакалагі́чныя (неадуш.)
псіхафармакалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхафармакалагі́чным |
псіхафармакалагі́чнай
псіхафармакалагі́чнаю |
псіхафармакалагі́чным |
псіхафармакалагі́чнымі |
| М. |
псіхафармакалагі́чным |
псіхафармакалагі́чнай |
псіхафармакалагі́чным |
псіхафармакалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
псіхафармакало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхафармакало́гія |
| Р. |
псіхафармакало́гіі |
| Д. |
псіхафармакало́гіі |
| В. |
псіхафармакало́гію |
| Т. |
псіхафармакало́гіяй
псіхафармакало́гіяю |
| М. |
псіхафармакало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхафармакатэрапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхафармакатэрапі́я |
| Р. |
псіхафармакатэрапі́і |
| Д. |
псіхафармакатэрапі́і |
| В. |
псіхафармакатэрапі́ю |
| Т. |
псіхафармакатэрапі́яй
псіхафармакатэрапі́яю |
| М. |
псіхафармакатэрапі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
псіхафармако́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхафармако́лаг |
псіхафармако́лагі |
| Р. |
псіхафармако́лага |
псіхафармако́лагаў |
| Д. |
псіхафармако́лагу |
псіхафармако́лагам |
| В. |
псіхафармако́лага |
псіхафармако́лагаў |
| Т. |
псіхафармако́лагам |
псіхафармако́лагамі |
| М. |
псіхафармако́лагу |
псіхафармако́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіхафізіё́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхафізіё́лаг |
псіхафізіё́лагі |
| Р. |
псіхафізіё́лага |
псіхафізіё́лагаў |
| Д. |
псіхафізіё́лагу |
псіхафізіё́лагам |
| В. |
псіхафізіё́лага |
псіхафізіё́лагаў |
| Т. |
псіхафізіё́лагам |
псіхафізіё́лагамі |
| М. |
псіхафізіё́лагу |
псіхафізіё́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіхафі́зіка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхафі́зіка |
| Р. |
псіхафі́зікі |
| Д. |
псіхафі́зіцы |
| В. |
псіхафі́зіку |
| Т. |
псіхафі́зікай
псіхафі́зікаю |
| М. |
псіхафі́зіцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхафізі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| псіхафізі́чна |
- |
- |
псіхафізі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхафізі́чны |
псіхафізі́чная |
псіхафізі́чнае |
псіхафізі́чныя |
| Р. |
псіхафізі́чнага |
псіхафізі́чнай
псіхафізі́чнае |
псіхафізі́чнага |
псіхафізі́чных |
| Д. |
псіхафізі́чнаму |
псіхафізі́чнай |
псіхафізі́чнаму |
псіхафізі́чным |
| В. |
псіхафізі́чны (неадуш.)
псіхафізі́чнага (адуш.) |
псіхафізі́чную |
псіхафізі́чнае |
псіхафізі́чныя (неадуш.)
псіхафізі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхафізі́чным |
псіхафізі́чнай
псіхафізі́чнаю |
псіхафізі́чным |
псіхафізі́чнымі |
| М. |
псіхафізі́чным |
псіхафізі́чнай |
псіхафізі́чным |
псіхафізі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхафізіялагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхафізіялагі́чны |
псіхафізіялагі́чная |
псіхафізіялагі́чнае |
псіхафізіялагі́чныя |
| Р. |
псіхафізіялагі́чнага |
псіхафізіялагі́чнай
псіхафізіялагі́чнае |
псіхафізіялагі́чнага |
псіхафізіялагі́чных |
| Д. |
псіхафізіялагі́чнаму |
псіхафізіялагі́чнай |
псіхафізіялагі́чнаму |
псіхафізіялагі́чным |
| В. |
псіхафізіялагі́чны (неадуш.)
псіхафізіялагі́чнага (адуш.) |
псіхафізіялагі́чную |
псіхафізіялагі́чнае |
псіхафізіялагі́чныя (неадуш.)
псіхафізіялагі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхафізіялагі́чным |
псіхафізіялагі́чнай
псіхафізіялагі́чнаю |
псіхафізіялагі́чным |
псіхафізіялагі́чнымі |
| М. |
псіхафізіялагі́чным |
псіхафізіялагі́чнай |
псіхафізіялагі́чным |
псіхафізіялагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.