прэйскура́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэйскура́нт |
прэйскура́нты |
| Р. |
прэйскура́нта |
прэйскура́нтаў |
| Д. |
прэйскура́нту |
прэйскура́нтам |
| В. |
прэйскура́нт |
прэйскура́нты |
| Т. |
прэйскура́нтам |
прэйскура́нтамі |
| М. |
прэйскура́нце |
прэйскура́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэйскура́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прэйскура́нтны |
прэйскура́нтная |
прэйскура́нтнае |
прэйскура́нтныя |
| Р. |
прэйскура́нтнага |
прэйскура́нтнай
прэйскура́нтнае |
прэйскура́нтнага |
прэйскура́нтных |
| Д. |
прэйскура́нтнаму |
прэйскура́нтнай |
прэйскура́нтнаму |
прэйскура́нтным |
| В. |
прэйскура́нтны (неадуш.)
прэйскура́нтнага (адуш.) |
прэйскура́нтную |
прэйскура́нтнае |
прэйскура́нтныя (неадуш.)
прэйскура́нтных (адуш.) |
| Т. |
прэйскура́нтным |
прэйскура́нтнай
прэйскура́нтнаю |
прэйскура́нтным |
прэйскура́нтнымі |
| М. |
прэйскура́нтным |
прэйскура́нтнай |
прэйскура́нтным |
прэйскура́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэко́с
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэко́с |
прэко́сы |
| Р. |
прэко́са |
прэко́саў |
| Д. |
прэко́су |
прэко́сам |
| В. |
прэко́са |
прэко́саў |
| Т. |
прэко́сам |
прэко́самі |
| М. |
прэко́се |
прэко́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэкурсо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэкурсо́р |
прэкурсо́ры |
| Р. |
прэкурсо́ру |
прэкурсо́раў |
| Д. |
прэкурсо́ру |
прэкурсо́рам |
| В. |
прэкурсо́р |
прэкурсо́ры |
| Т. |
прэкурсо́рам |
прэкурсо́рамі |
| М. |
прэкурсо́ры |
прэкурсо́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэ́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэ́ласць |
| Р. |
прэ́ласці |
| Д. |
прэ́ласці |
| В. |
прэ́ласць |
| Т. |
прэ́ласцю |
| М. |
прэ́ласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэла́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэла́т |
прэла́ты |
| Р. |
прэла́та |
прэла́таў |
| Д. |
прэла́ту |
прэла́там |
| В. |
прэла́та |
прэла́таў |
| Т. |
прэла́там |
прэла́тамі |
| М. |
прэла́це |
прэла́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэла́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прэла́цкі |
прэла́цкая |
прэла́цкае |
прэла́цкія |
| Р. |
прэла́цкага |
прэла́цкай
прэла́цкае |
прэла́цкага |
прэла́цкіх |
| Д. |
прэла́цкаму |
прэла́цкай |
прэла́цкаму |
прэла́цкім |
| В. |
прэла́цкі (неадуш.)
прэла́цкага (адуш.) |
прэла́цкую |
прэла́цкае |
прэла́цкія (неадуш.)
прэла́цкіх (адуш.) |
| Т. |
прэла́цкім |
прэла́цкай
прэла́цкаю |
прэла́цкім |
прэла́цкімі |
| М. |
прэла́цкім |
прэла́цкай |
прэла́цкім |
прэла́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэла́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэла́цтва |
| Р. |
прэла́цтва |
| Д. |
прэла́цтву |
| В. |
прэла́цтва |
| Т. |
прэла́цтвам |
| М. |
прэла́цтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прэліміна́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэліміна́рнасць |
| Р. |
прэліміна́рнасці |
| Д. |
прэліміна́рнасці |
| В. |
прэліміна́рнасць |
| Т. |
прэліміна́рнасцю |
| М. |
прэліміна́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.