Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прыцяжэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыцяжэ́нне
Р. прыцяжэ́ння
Д. прыцяжэ́нню
В. прыцяжэ́нне
Т. прыцяжэ́ннем
М. прыцяжэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыцяка́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыцяка́нне
Р. прыцяка́ння
Д. прыцяка́нню
В. прыцяка́нне
Т. прыцяка́ннем
М. прыцяка́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прыцяка́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыцяка́е прыцяка́юць
Прошлы час
м. прыцяка́ў прыцяка́лі
ж. прыцяка́ла
н. прыцяка́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыця́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыця́м
Р. прыця́му
Д. прыця́му
В. прыця́м
Т. прыця́мам
М. прыця́ме

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́міста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прыця́міста - -

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́місты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыця́місты прыця́містая прыця́містае прыця́містыя
Р. прыця́містага прыця́містай
прыця́містае		 прыця́містага прыця́містых
Д. прыця́містаму прыця́містай прыця́містаму прыця́містым
В. прыця́місты (неадуш.)
прыця́містага (адуш.)		 прыця́містую прыця́містае прыця́містыя (неадуш.)
прыця́містых (адуш.)
Т. прыця́містым прыця́містай
прыця́містаю		 прыця́містым прыця́містымі
М. прыця́містым прыця́містай прыця́містым прыця́містых

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́міцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыця́млюся прыця́мімся
2-я ас. прыця́мішся прыця́міцеся
3-я ас. прыця́міцца прыця́мяцца
Прошлы час
м. прыця́міўся прыця́міліся
ж. прыця́мілася
н. прыця́мілася
Загадны лад
2-я ас. прыця́мся прыця́мцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прыця́міўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́міць

‘угледзець, прыгледзець каго-небудзь, што-небудзь; прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыця́млю прыця́мім
2-я ас. прыця́міш прыця́міце
3-я ас. прыця́міць прыця́мяць
Прошлы час
м. прыця́міў прыця́мілі
ж. прыця́міла
н. прыця́міла
Загадны лад
2-я ас. прыця́м прыця́мце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыця́міўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́млены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыця́млены прыця́мленая прыця́мленае прыця́мленыя
Р. прыця́мленага прыця́мленай
прыця́мленае		 прыця́мленага прыця́мленых
Д. прыця́мленаму прыця́мленай прыця́мленаму прыця́мленым
В. прыця́млены (неадуш.)
прыця́мленага (адуш.)		 прыця́мленую прыця́мленае прыця́мленыя (неадуш.)
прыця́мленых (адуш.)
Т. прыця́мленым прыця́мленай
прыця́мленаю		 прыця́мленым прыця́мленымі
М. прыця́мленым прыця́мленай прыця́мленым прыця́мленых

Крыніцы: piskunou2012.

прыця́млены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыця́млены прыця́мленая прыця́мленае прыця́мленыя
Р. прыця́мленага прыця́мленай
прыця́мленае		 прыця́мленага прыця́мленых
Д. прыця́мленаму прыця́мленай прыця́мленаму прыця́мленым
В. прыця́млены (неадуш.)
прыця́мленага (адуш.)		 прыця́мленую прыця́мленае прыця́мленыя (неадуш.)
прыця́мленых (адуш.)
Т. прыця́мленым прыця́мленай
прыця́мленаю		 прыця́мленым прыця́мленымі
М. прыця́мленым прыця́мленай прыця́мленым прыця́мленых

Крыніцы: piskunou2012.