Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прытно́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прытно́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

прытну́ць

‘перарваць, спыніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытну́ прытнё́м
2-я ас. прытне́ш прытняце́
3-я ас. прытне́ прытну́ць
Прошлы час
м. прытну́ў прытну́лі
ж. прытну́ла
н. прытну́ла
Загадны лад
2-я ас. прытні́ прытні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прытну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пры́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́тны пры́тная пры́тнае пры́тныя
Р. пры́тнага пры́тнай
пры́тнае		 пры́тнага пры́тных
Д. пры́тнаму пры́тнай пры́тнаму пры́тным
В. пры́тны (неадуш.)
пры́тнага (адуш.)		 пры́тную пры́тнае пры́тныя (неадуш.)
пры́тных (адуш.)
Т. пры́тным пры́тнай
пры́тнаю		 пры́тным пры́тнымі
М. пры́тным пры́тнай пры́тным пры́тных

Крыніцы: piskunou2012.

прыто́ена

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прыто́ена - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прыто́енасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прыто́енасць
Р. прыто́енасці
Д. прыто́енасці
В. прыто́енасць
Т. прыто́енасцю
М. прыто́енасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыто́ены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыто́ены прыто́еная прыто́енае прыто́еныя
Р. прыто́енага прыто́енай
прыто́енае		 прыто́енага прыто́еных
Д. прыто́енаму прыто́енай прыто́енаму прыто́еным
В. прыто́ены (неадуш.)
прыто́енага (адуш.)		 прыто́еную прыто́енае прыто́еныя (неадуш.)
прыто́еных (адуш.)
Т. прыто́еным прыто́енай
прыто́енаю		 прыто́еным прыто́енымі
М. прыто́еным прыто́енай прыто́еным прыто́еных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыто́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыто́ены прыто́еная прыто́енае прыто́еныя
Р. прыто́енага прыто́енай
прыто́енае		 прыто́енага прыто́еных
Д. прыто́енаму прыто́енай прыто́енаму прыто́еным
В. прыто́ены (неадуш.)
прыто́енага (адуш.)		 прыто́еную прыто́енае прыто́еныя (неадуш.)
прыто́еных (адуш.)
Т. прыто́еным прыто́енай
прыто́енаю		 прыто́еным прыто́енымі
М. прыто́еным прыто́енай прыто́еным прыто́еных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыто́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыто́ены прыто́еная прыто́енае прыто́еныя
Р. прыто́енага прыто́енай
прыто́енае		 прыто́енага прыто́еных
Д. прыто́енаму прыто́енай прыто́енаму прыто́еным
В. прыто́ены (неадуш.)
прыто́енага (адуш.)		 прыто́еную прыто́енае прыто́еныя (неадуш.)
прыто́еных (адуш.)
Т. прыто́еным прыто́енай
прыто́енаю		 прыто́еным прыто́енымі
М. прыто́еным прыто́енай прыто́еным прыто́еных

Кароткая форма: прыто́ена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыто́йванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыто́йванне
Р. прыто́йвання
Д. прыто́йванню
В. прыто́йванне
Т. прыто́йваннем
М. прыто́йванні

Крыніцы: piskunou2012.

прыто́йвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыто́йваюся прыто́йваемся
2-я ас. прыто́йваешся прыто́йваецеся
3-я ас. прыто́йваецца прыто́йваюцца
Прошлы час
м. прыто́йваўся прыто́йваліся
ж. прыто́йвалася
н. прыто́йвалася
Загадны лад
2-я ас. прыто́йвайся прыто́йвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыто́йваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.